Jeszcze nie raz, jeszcze nie dwa...

Zamek w Chudowie

2012-03-17T11:24:00.005-07:00

Zachęcam do obejrzenia prezentacji o zamku w Chudowie na You Tube

made in Gabi
klik:)

Chudów (niem. Chudow) – wieś sołecka położona w województwie śląskim,
w powiecie gliwickim, w gminie Gierałtowice.
W latach 1945-54 siedziba gminy Chudów. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie
należała do województwa katowickiego.

Zamek w Chudowie jest jedynym w tym regionie przykładem zamku nizinnego
Zbudowano go na planie zbliżonym do prostokąta o wymiarach 30 m x 28 m.

Zamkowy dziedziniec okalały drewniane krużganki.
Pierwotne wejście do zamku wiodło przez zwodzony most nad fosą,
prowadzący na drugą kondygnację wieży.

Niestety , do środka wejść tego dnia nie można było, gdyż na dziedzińcu sesja ślubna.

Za budowniczego renesansowego zamku uznaje się właściciela pobliskiej wsi, Gierałtowice,
Jana Gierałtowskiego, który w 1532 roku kupił wieś Chudów.
Zamek ten powstał przypuszczalnie na miejscu
wcześniejszego założenia, prawdopodobnie średniowiecznego,
po którym zachował się fragment drewnianej palisady i ślady budynku.

Obiekt ten można łączyć z XV-wieczną siedzibą Chudowskich. W latach 1706–1767 właścicielami zamku była rodzina Foglarów. Zamek w tym czasie przeżywał swój
kolejny rozkwit, przejawiający się między innymi rozbudową, której dokonał w roku 1717
Jan Mikołaj Foglar.
Jak podają źródła historyczne, zamek w Chudowie
należał wówczas do najwspanialszych rezydencji na Śląsku, w której odbywały się
liczne bale i przyjęcia.
Po roku 1768 zamek dość często zmieniał właścicieli tracąc na znaczeniu.

W 1837 roku właścicielem zamku w Chudowie został Aleksander von Bally, który dokonał licznych
przebudów, nie uwzględniając jednak pierwotnego stylu budowli. Jego prace doprowadziły
zatarcia renesansowej formy obiektu. W 1875 roku po pożarze zamek został rozebrany
i przekształcony w modną wówczas romantyczną ruinę.

Z twierdzą związana jest też pewna ciekawa legenda.

Mówi ona o właścicielu Chudowa – rycerzu,
który podczas wyprawy wojennej do Czech zakochał się w pięknej mniszce.
Uprowadził ją i wziął z nią ślub. Rok później kobieta zmarła.

Rycerz pochował ukochaną na cmentarzu w Orzeszu. Zmarła jednak nie pogodziła się ze śmiercią
i każdej nocy odwiedzała swego lubego. By uchronić ducha od niebezpieczeństw,
Pan Chudowa wybudował podziemny korytarz, który łączył zamek z cmentarzem.

Legenda do dziś porusza wyobraźnię zwiedzających.
Czy ów korytarz istnieje naprawdę? Zdarzyło się, że gdy obok budowli
na boisku zapadła się ziemia, natychmiast ruszono na poszukiwania owego korytarza.
Podziemia okazały się jednak kryptą dawnej kaplicy grobowej.
W jej wnętrzu odnaleziono szczątki rodziny von Bally.
Być może tajemniczy korytarz istnieje i nadal czeka na swoje odkrycie...

Powstała w 1995 roku fundacja „Zamek Chudów” ma na celu rekonstrukcję obiektu.

Tak prezentowały się ruiny zamku w latach 70-tych XX wieku, aż do niedawna

..

Od 2000 roku urządza też coraz szerzej znane w okolicy Jarmarki Średniowieczne
i szereg innych imprez. W 2002 roku uruchomiono w piwnicy zamkowej wieży
muzeum – prezentowane tam eksponaty pochodzą z badań archeologiczno-architektonicznych zamku.

Kos-Sanktuarium Krzyża Świętego - Parafia Baranka Bożego -Κως-Παρεκκλήσι του Τίμιου Σταυρού - ο Αμνός του Θεού Parish

2012-03-10T07:37:00.015-08:00

Na wyspie dominuje greckie prawosławie.Katolików niewielu , ale mają swój kościół.
Przy ulicy Anapafseos (pomiędzy Casa Romana i teatrem antycznym)
znajduje się jedyny na wyspie kościół katolicki ,
który jest pod opieką franciszkanów z Rodos.
To Parafia Baranka Bożego
Msze katolickie odprawiane są w niedziele o godzinie 11.00 i 18.00
(od lipca do września). W tym samym kościele, w niedziele
o godzinie 10.00 odbywa się nabożeństwo ewangelickie (od maja do lipca).

Do wnętrza kościoła prowadzi wysadzana cyprysami
po obu stronach alejka

Mały kościół ma kształt cylindryczny i jest otynkowany na biało.
W czasie wakacji regularnie odprawiana jest msza święta

Dekretem z dnia 7 listopada 1928 roku, obok kościoła
powstał cmentarz.W listopadzie 1935 roku zaczęto
chować szczątki żołnierzy włoskich,
którzy stracili życie podczas I wojny światowej;

Cmentarz jest dobrze utrzymany dzięki
wolontariuszom z wielu krajów świata

Pochówki odbywają się również obecnie, choć niewielu
katolików na Kosie, stąd też niewiele nagrobków.
97 % mieszkańców wyspy wyznaje bowiem prawosławie,
katolików jest zaledwie 0,4 %

Znaleźliśmy grób naszego rodaka,
który swą wędrówkę zakończył na obczyźnie w 1991 r.

Na kościelnym terenie znajduje się kaplica
zaprojektowana przez architekta Rodolfo Petracco

Święto Najświętszej Maryi Panny Bolesnej jest ważnym wydarzeniem dla Katolików na Kosie

Κως-Παρεκκλήσι του Τίμιου Σταυρού - ο Αμνός του Θεού Parish

Rowerem po północnym wybrzeżu -Psalidi-Agios Fokas-Therma -Kos-przylądek Ammoudia(Lambi) -Kos-Psalidi.

2012-01-22T03:26:00.003-08:00

Ποδηλασία στη βόρεια ακτή, Ψαλίδι, Άγιος Φωκάς-Θέρμα-Κω-ακρωτήριο Αμμουδιά (Λάμπη)-Κω-Ψαλίδι.

Wypożyczamy rowery po 5 € za sztukę(do godz.21,00)
i drogą biegnącą z Psalidi kierujemy się na południowo-wschodnie wybrzeże wyspy
do Agios Fokas, uzdrowiska z gorącymi źródłami spływającymi bezpośrednio do morza

Co za widoki w kombinacji- błękitne morze i niebo.

Nie mogłam się oprzeć urodzie krasuli i pstryk jeszcze dwa zdjęcia

Teren zaczyna się robić coraz to bardziej pagórkowaty
i czuję, jak serce łopoce jak ptak zamknięty w klatce.

wreszcie mogę wsiąść na rower, jazda z góry!Co za ulga :)

zdjęcia zrobione podczas jazdy, z jednej ręki ...

Asfaltowa droga kończy się nad termami, dalej trzeba zawrócić ,
by zejść w dół kamienistą dróżką, która kończy się małą piaszczystą,
ale czarną plażą.Postanowiłam , mimo ogromnego zmęczenia -rower, potworny upał,
zejść w dół i zobaczyć to cudo
-Termy Embros -siarkowe gorące źródło, które właśnie jest pode mną .

Jeszcze tylko nasycę oczy widokami i kierunek termy.

Agios Fokas liczy zaledwie kilku stałych mieszkańców.Parę hotelików
i plaża kamienisto -żwirowa , trochę dalej cudownie piaszczysta.
Kozy na nas już czekają, wdzięczne z nich modelki.

Kilka metrów dalej znajduje się źródło termalne.

Nagrzana do 49°C i nasączona siarką i siarkowodorem woda wypływa ze szczeliny skalnej
i po kilku metrach wpływa do morza.

W sztucznie uformowanym ze skał basenie miesza się ze słoną wodą morską.

W zależności od odległości od ujścia strumienia termalnego, temperatura wody waha się od 25°C do 40°C. Z punktu widzenia temperatury panującej na zewnątrz, kąpiel nie jest zbytnio orzeźwiająca, ale za to bardzo zdrowa.

klik

Pora wracać, szłapy w siarce wymoczone, może pod górę wdrapią się bez zadyszki.
Na skale przyczepione oznaki"ja tu byłem":)

Ale nie tylko ja ,ostatkiem sił, wdrapuję się pod górę ;)

Drugi etap naszej rowerowej eskapady to Przylądek Ammoudia.Cofamy się zatem do Psalidi,

Mijamy po drodze nasze krasule ...

i stop.Hotel, hektolitry wody, prysznic,małe co nie co i dalej na rower

Sesja -miasto Kos

mijamy fragment propylejów Meropis (w latach 1922-33 włoscy badacze odkryli miasto
założone w 366 r. p.n.e. przez przybyłych z kontynentalnej Grecji Dorów.)

Po prawej widok na cudownie piaszczystą plażę w Lambi położoną na zachód od centrum Kos

Na moment tylko wpadamy na plażę, ale upał doskwiera bardzo,

więc prędko na rower i wzdłuż wybrzeża przed siebie w kierunku Tigaki,
mamy okazję podziwiać piękną linię brzegową.

Nieodłącznym elementem greckiego krajobrazu są kapliczki przydrożne czyli proskynitária.
Stawiane są w miejscach, gdzie wydarzało się coś szczególnie ważnego,
czasami upamiętniają miejsce tragicznego wypadku.
Może to też być miejsce, gdzie cudem uniknęło się wypadku
lub spotkało kogoś ważnego, kto wpłynął na dalsze losy
naszego życia. Intencja należy do stawiającego kapliczkę.

W większości spełniają funkcję naszych przydrożnych krzyży.Są żałobne i dziękczynne
– wyróżnia ich kolorystyka i wystrój zewnętrzny.

W środku trzy wizerunki: Chrystusa, ofiary/uratowanego i jego patrona; lampka oliwna i butelka
z oliwą.Gdy zgaśnie lampka obowiązek dolania i podpalenia ma każdy przechodzący
a nie tylko rodzina czy znajomi. I w większości ludzie to czynią.

Wygląd i rozmiary kapliczek są bardzo różne, od małych i skromnych, w których mieści się
jedynie wizerunek świętego po duże i bogate, przypominające małe katedry,
do których można swobodnie wejść.

Robi się już późno, do domu daleko, babcię Paulinki dopadły -siątki
( pięćdziesiątki, sześćdziesiątki ;)), więc skręt w lewo, dojeżdżamy prawie
do wioski Platani i stamtąd "opłotkami do Psalidi

Po kolacji jeszcze wyprawa do pobliskiego kościółka, którego dzwony
czasami dawały nam się we znaki :)

Jak ja kocham takie dni, pełne wrażeń i tętniącego życia.
CZUJĘ , ŻE ŻYJĘ...
Wszystkie panie w moim wieku, nie martwmy się tak Czasem.
Albowiem - jak pisała Agnieszka Osiecka
- młodość może nas jeszcze dopaść, jak katar kataryniarzy

Nie zmarnujcie więc ani chwili
Jeszcze nie raz, jeszcze nie dwa
Zatańczycie, zaśpiewacie, zakochacie się.
Tytuł pierwszy bloga brzmiał,
Gabi-ostatnia prosta
założyłam ten podróżniczy fotoblog w momencie,
kiedy dowiedziałam się, że mam czerniaka.
Czerniak, Matko Boska, koniec ze mną, pomyślałam.
Ale tylko przez chwilę,
i za chwilę :) zmieniłam tytuł.
Właśnie
JESZCZE NIE RAZ, JESZCZE NIE DWA...
Wierzę bowiem, że jeszcze wszystko przede mną ...
Tak będzie.

cdn :)

WOŚP

2012-01-06T15:42:00.000-08:00

Wspieram Orkiestrę od samego początku.
Podczas pierwszego finału w 1993 roku
zbierano na leczenie chorób serca.
Kwota ,jaką udało się zebrać ,przerosła chyba samych organizatorów,
bo wynosiła ponad 1,5 mln dolarów.
Dzięki zebranym pieniądzom Jerzy Owsiak,
z później założoną Fundacją, mógł zakupić potrzebny sprzęt
nie tylko dla Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie,
ale także dla 10 oddziałów Kardiochirurgi Dziecięcej w Polsce.
Wśród nich znalazł się Szpital w Katowicach -Ochojcu
a mój 16-letni wtedy syn Mateusz,
leżący na Oddziale Kardiologii
mógł z tego sprzętu korzystać.
Jeszcze przed moimi oczami widzę seruszko Orkiestry naklejone
na urządzeniu monitorującym pracę najdroższego dla mnie serca,
serca mojego pierworodnego syna.
Mój syn żyje, dzisiaj sam jest ojcem...

Graj Orkiestro do końca świata i o jeden dzień dłużej.
Orkiestro -kocham Was ...

nadzieja umiera ostatnia! :))chustka -Joanna Sałyga

2012-01-06T10:33:00.000-08:00

Proszę, umieście na swoich blogach
podaję link do bloga wspaniałej dziewczyny i nie mniej wspaniałego synka

http://chustka.blogspot.com/

Proszę wpłacajcie choć po przysłowiowym grosiku.
Joanna zbiera pieniądze na leczenie.Pomóżcie jej przegonić rakelę,
jak pieszczotliwie nazywa gada!
Miesięczna porcja tabletek TS-1 kosztuje dziesięć tysięcy złotych.

Fundacja Rak'n'Roll. Wygraj życie!
ul.Chełmska 19/21, 00-724 Warszawa

Multibank
nr rachunku: 73 1140 2017 0000 4502 1050 9042
nr IBAN: PL 73 1140 2017 0000 4502 1050 9042
nr BIC: BREXPLPWMUL
tytuł wpłaty: Joanna Sałyga

Cesaria Evora nie żyje...

2011-12-17T14:09:00.001-08:00

Cesaria Evora nie żyje...
Zmarła dziś w Republice Zielonego Przylądka w wieku 70 lat

A jeszcze 9 lutego 2009 o 18.30 z rąk ministra kultury Francji
Cesaria odebrała najwyższe francuskiej odznaczenie .
Jest czwartym kawalerem Legii na Wyspach Zielonego Przylądka
i pierwszym artystą.
W piatek, 23 września 2011r Jose da Silva , dla Cesarii przyjaciel, dobry duch
wraz z pieśniarką zadecydowali
o definitywnym zakończeniu kariery artystki.
Wszystkie zaplanowane koncerty zostały odwołane.

" Mówią o mnie Królowa Morny, Cesarzowa, Królowa Cabo Verde,
a ja jestem po prostu Cesaria. "

Na scenie pojawiła się ona. Bosa. Zaczyna śpiewać tylko przy akompaniamencie cavaquinho,
jednego jedynego...a mnie ze szczęścia płyną łzy.
Wszystkim , którym były bliskie, jej pieśni,dedykuję

jeden z jej ostatnich koncertów

Dla mnie była kimś więcej niż tylko ulubioną pieśniarką.
Była miłością , marzeniem za wolnością,zorzą polarną,
lotem ku niebu skrzącym się milionami gwiazd,
wśród których wypatrywałam tych,
którym nie zdążyłam powiedzieć,
jak ważni byli w moim życiu.
Jestem już dużą dziewczynką i wiem ,
że wszystko ma swój kres. Droga, podróż,
jednak cały czas mam nadzieję ,
że Ci których kocham,
zostaną....

Wszyscy czekają na te słowa i na tę piosenkę.
To najsłynniejsza morna Cesarii "Sodade" (A. Cabral, L. Morais):

Kto posłał cię w tę daleką drogę
drogę do Sao Tomé
Kto posłał cię w tę daleką drogę
drogę do Sao Tomé
Sodade, sodade, sodade
tęsknota za moją ziemią Sao Nicolau.
Jeśli do mnie napiszesz
Napiszę i ja
A jeśli o mnie zapomnisz
I ja zapomnę
Aż do dnia, w którym powrócisz
Sodade, sodade, sodade
tęsknota za moją ziemią Sao Nicolau

Moja ukochana

Wszystkie teksty są własnością ich autorów.
Zamieszczenie ich, a także ich przekładów na tej stronie
ma tylko i wyłącznie cel poznawczy.

Zwalniamy tempa -plażowanie i hotelowe animacje.

2011-12-11T10:05:00.001-08:00

Po wczorajszym ekscytującym rejsie, następny dzień leniuchowanie.
Ber, zwolennik greckiego słońca praży się przy basenie, nad morzem
i znowu przy basenie, bo pogoda jak zwykle doskonała gdyby nie łagodne meltemi,
byłaby nie do wytrzymania.
Ja zdecydowanie wybieram opcję "cienistą", siedzę więc na balkonie
i podziwiam pana ogrodnika, który w "agroturystycznym" ogródku, pod naszym balkonem
niestrudzenie, przez kilka godzin, w swoim tempie,
wyrywa chwasty mozolnie i wytrwale.Wreszcie zaczynam obchód po obejściu
naszego Niirides Beach,podglądając smażących się w 40-stopniowym upale wczasowiczów

Wieczorem idziemy na plażę, cicho tu, jakoś mieszkańcy hotelu omijają te miejsce.

Mąż zwabiony muzyką wybiera hotelowe animacje

a ja znużona dzisiejszym "nic nie robieniem" ,
podziwiam widoki z balkonu i studiuję trasę, bo jutro wypożyczamy rower
i ruszamy na przylądek Fokas.

Ωστόσο, όχι μόνο μια φορά, δεν έχει ακόμη δύο
Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, skopiować link

http://gabi-ostatniaprosta.blogspot.com/2012/01/rower-psalidi-fokas-therma-kos.html

pojawią sie następne posty, opisujące kolejne dni na wyspie

Kos -Plati-Kalymnos-Pserimos :rejs statkiem "Santa Maria" -Κω, Κάλυμνο, Πλατύ-Ψέριμος: κρουαζιερόπλοιο "Σάντα Μαρία"

2011-11-29T09:40:00.002-08:00

klik
made in Gabi

Wstajemy "bladym świtem" ,jak na mnie, o 6,30, szybkie śniadanie
i pędzimy 3 km brzegiem morza do portu w Kosie.
O 9 rano drewniana kaiki "Santa Maria",wypływa do Plati, Kalymnos i Pserimos,
trzy pozbawione komercji wysepki położone w archipelagu Dodekanezu ,
niedaleko wybrzeży Turcji.

Koszt całodniowej eskapady z lunchem na statku i dźwiękami tradycyjnej greckiej muzyki
to 20 euro, podczas gdy nasze rezydentki usiłowały sprzedać
wycieczkę za 36 euroska.Mamy w kasie zaoszczędzone 16 euro na "łebka"!!!

Pierwszy przystanek to wysepka Plati ,kamienista ,ponoć bezludna,
tu półgodzinne cumowanie w błękitnej zatoce a rozkoszy kąpieli zażywają Ci,
którym niestraszna głębia,jest też grill i sałatki serwowane przez bosmana.
Siedzę na rufie, więc dym ostro szczypie w ślipia, ale za to aromat souvlaki
rekompensuje wszystkie niedogodności.

Pora obrać kierunek na Kalimnos , znaną także pod nazwą Kalymnos.
Wykąpani, najedzeni,podziwiamy cudowne widoki,niektórzy opalają się , rozłożone pokotem ciała
orzeźwia wspaniałe lekkie meltemi,powodujące idealną widoczność, niską wilgotność powietrza
i łagodną huśtaweczkę po falach. Nie dziwota, że co poniektórych Morfeusz zabrał w objęcia .

W surowym krajobrazie dominują góry i nieurodzajne ziemie

Kalymnos-to jedna z jedenastu wysp należących do grupy Dodekanezów,
słynąca z połowu gąbek, zaludniona przez ok. 18 tys. osób.

Jej usytułowanie w pobliżu wybrzeży tureckich, a także innych greckich wysp,
jak Kos i Leros sprawia, że jest to jedno z chętniej odwiedzanych miejsc turystycznych.
Kalymnos tworzą dwie żyzne doliny wciśnięte pomiędzy wapienne grzbiety górskie.
To spokojna wyspa, pełna urokliwych zakątków.

Górskie szczyty harmonijnie sąsiadują z błękitem morza. Zbliżając się do Kalymnos już z daleka można podziwiać urzekający krajobraz. Skalne ściany opadają stromo wprost do morza, kryjąc malownicze zatoczki w pobliżu portu Pothea.

Pomalowane na jaskrawo domy, wznoszą się piętrowo wokół zatoki

Wpływamy do portu Pothia,tuż obok posągu Syreny.

Mamy tylko dwie godziny, by połazić po wyspie,pierwsze kroki kierujemy
więc do sklepu z gąbkami.

W dawnych czasach poławiacze przywiązywali sobie do pasa kamienie, aby móc zejść
głębiej pod wodę.Wstrzymując oddech, zeskrobywali ze skał przyczepione do nich gąbki.
Za jednym razem mogli w ten sposób zdobyć dwa trzy okazy.Zanim pod koniec XIX w. skonstruowano
aparaturę umożliwiającą oddychanie pod wodą, najlepsi nurkowie byli w stanie zejść nawet na głębokość 70 m.

Pierwszy "akwalung"zwany tu potocznie "maszyną"składał się z gumowego kombinezonu
i hełmu z brązu połączonego z gumową rurką i ręczną pompą.Nurek schodził pod wodę
na odpowiednią głębokość zabezpieczony długą liną.Dzięki powietrzu tłoczonemu
przez rurę, mógł pozostać pod wodą o wiele dłużej.Jak się później okazało,
metoda ta miała fatalne skutki.Podczas gwałtownego wynurzania się we krwi nurka
uwalniał się w postaci pęcherzyków nadmiar sprężonego powietrza, co prowadziło do
tzw. choroby dekompresyjnej, powodującej m.in.utratę słuchu, nietrzymanie moczu,
paraliż a nawet śmierć.

"maszyna", która zrewolucjonizowała nurkowanie

W związku z katastrofą gospodarczą, jaką była dla poławiaczy gąbek choroba kolonii gąbek,
mająca miejsce w 1986 r., obecnie poławiaczy jest już tylko garstka, ale pod koniec kwietnia
z Ponthi wciąż wypływają na morze na 6-miesięczny połów dwie czy trzy kaiki

Za 10 euro staliśmy się posiadaczami średniej wielkości gąbki, śmiem wierzyć,
że "nasza" z pewnością nie pochodzi z Chin :(

Wreszcie wychodzimy ze sklepu , przy którym dwóch staruszków, przycina gąbeczki
i wtapiamy się dosłownie (40 stopni ciepełka)w uliczki portowego miasteczka,
mijając po drodze kolejne kramy z gąbkami

Uliczki w Ponthi wąskie ,ale to lubię najbardziej.Co chwilę rozlega się klakson skutera,
bo chyba tylko on jest w stanie przecisnąć się między domami.Nowymi wypasionymi
oraz starymi opuszczonymi.Ponoć ich właściciele wyjechali do Holandii.

Pora wracać, mimo upału zmęczenia nie czuję wcale , nafaszerowana widokami jak narkotyk.
Jeszcze parę minut pozostało do wypłynięcia na Pserimos, podziwiamy więc
dzieła sztuki przy wejściu do portu
uskrzydlonej kobiety i płetwonurka

klik
made in Gabi :)

Z Kalymnos odpływamy na Pserimos,(gr.Ψέριμος Δωδεκανήσου) małą grecką wyspą
należącą do archipelagu Dodekanez. Pserimos leży pomiędzy Kalymnos a Kos.
Wyspę zamieszkuje stale 25 osób. Głównym źródłem utrzymania mieszkańców jest turystyka.
Lokalne krajobrazy oraz nieliczne plaże przyciągają turystów pochodzących z Grecji
oraz Europy. Pserimos posiada połączenia promowe z Pothią na wyspie Kalymnos,
które odbywają się codziennie oraz w okresie letnim z Kos.

Tuż przy malutkim porcie, do którego przycumowała nasza kaiki ,
wita nas rząd straganów z pamiątkami :)

Główną arterią wyspy jest ...plaża z piaskiem tak cudownym, że chciałoby się zanurzyć w nim
jak w błękicie morza Egejskiego.Obowiązkowo kapliczka

Spragnieni kawy na moment przysiadamy w pierwszej kawiarni,tłok tu jak na Marszałkowskiej
i mimo, ze siedzimy dłuższą chwilę , nikt nie zwraca na nas uwagi.
Postanawiamy się ewakuować i poszukać małej przytulnej typowo greckiej taverny.

Mamy cię -taverna u Manola, urokliwa jak jej gospodarz i jego żona, która
kilka lat temu przyjechała tu z Niemiec na wakacje i została na stałe.
Frappe smakuje wspaniale, 1,5 euro, najtańsza na całym Dodekanezie .

Sam Manol i jego ojciec.

Z Manola okazał się niezły obieżyświat, bo ze swym szwagrem marynarzem,
pływali po wielu morzach i oceanach.

żona Manola podaje kawę naszym towarzyszom podróży , którzy są z Niemiec,
więc okazji do rozmów nie zabrakło.O mało co nie spóźniliśmy się na statek :)

widok z taverny na wyspę, jaka błogość,zostać tu na zawsze, tego mi trzeba

Popędzam męża, który robi mi zdjęcia w biegu, ja zziajana niczym koń po westernie :)

Jest już 17, pora wracać, "Santa Maria" obiera kurs na Kos

To był piękny dzień ,zakończony brawurowym tanecznym popisem bosmana .
Och działo się działo, owacjom i oklaskom nie było końca!

.

Widoczne wybrzeże Turcji

Co za dzień...

Κω, Κάλυμνο, Πλατύ-Ψέριμος: κρουαζιερόπλοιο "Σάντα Μαρία"

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po lewej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

Twierdza Joanitów w mieście Kos.-Κάστρο των Ιπποτών στην Κω.

2011-11-10T13:23:00.001-08:00

Wczorajszy dzień po intensywnym pierwszym desancie na miasto,
spędziliśmy wygrzewając stare kości na plaży, czego nie cierpię ,
mimo niewątpliwych korzyści z darmowej witaminy D :)
Dlatego odmakałam w Morzu Egejskim, a Ber.wygrzewał i chłodził
na przemian ciało w 35 stopniowym upale.

Dziś od rana marszruta na twierdzę Joanitów.Idziemy tam oczywiście "z buta".
Jak pobieżnie zdążyliśmy zaobserwować, miasto Kos to nowoczesne, zadbane miasteczko
o dość szerokich arteriach Elementy architektury antycznej, bizantyjskiej,
rzymskiej czy średniowiecznej pomieszane ze współczesnymi budynkami.

Trzęsienie ziemi z 1933 r.zmiotło z powierzchni wiele zabytkowych budowli,
ale też przyczyniło się do odkrycia przez Włochów starożytnej Agory.
Ale to nie o niej będzie dziś mowa, lecz o potężnej twierdzy joannitów,
która strzegła miasta i portu.
Zanim wejdziemy na teren twierdzy, po drodze zaliczymy urokliwą kapliczkę ,
kupimy bilety na jutrzejszy rejs statkiem Santa Maria na trzy wyspy,
poszwendamy się w porcie i spędzimy kilka godzin w zupełnie innym wymiarze.

Ciekawszym obiektem w centralnej części miasta jest Agora

Tuż obok pamiątka po okresie panowania tureckiego-XVIII wieczny meczet Defterdar,

do dziś użytkowany jako miejsce modlitw przez społeczność muzułmańską,
która tu na Kos liczy zaledwie kilkadziesiąt rodzin oraz mauzoleum słynnego dowódcy
tureckiego z początków 18 w.-Hadżiego Paszy.Część budynku przeznaczona jest na cele handlowe.
Do meczetu niestety wejść nie można, zamknięty dla turystów.

Jeszcze tylko bilety na jutrzejszy rejs -kupujemy je w biurze Nissia Travel
20 euro za osobę, tyle płacimy za całodzienny rejs na trzy wyspy-Plati-Kalymnos i Pserimos.
Oferta naszych rezydentek to 36 euro za osobę!!!

Idziemy zobaczyć "Santa Marię", nasz jutrzejszy statek

Testuję siedziska

i pędzimy na zamek

Na teren twierdzy wchodzi się mostem ,tuż obok platanu Hipokratesa ,nad palmową aleją(Phoinikon)
która powstała w miejscu dawnej fosy.W średniowieczu stał on na wyspie połączonej z miastem mostem zwodzonym.

Nad główną bramą widoczny hellenistyczny fryz z maskami i girlandami

Budowlę wznoszono w latach 1450-1514.Do budowy zamku,mającego dwie linie murów obronnych, wykorzystano materiał pochodzący z konstrukcji antycznych. Początki warowni sięgają XIV w., potem powiększali je wielcy mistrzowie.

Najpierw powstały mury wewnętrzne na planie prostokąta, później otoczone
drugim pasem jeszcze potężniejszych murów,

z których rozciąga się zjawiskowy widok na port , jachty oraz na odległe o zaledwie 6km wybrzeże Turcji.
W poniedziałki wstęp wolny

Twierdza należy do jednych z potężniejszych na wyspie, obok twierdz na Rodosie
i w Bodrum w Turcji miała spełniać rolę obronną przed apetytami osmańskimi.

Jak widać na załączonych zdjęciach , twierdza prezentuje się całkiem nieźle, do jej budowy został użyty kamień z ruin starożytnego miasta Kos, które zostało również zniszczone przez trzęsienie ziemi z 1933 r.,czemu świadectwo dają widoczne detale architektoniczne rozmieszczone w kilku miejscach twierdzy.Można tu obejrzeć starożytne rzeźby, inskrypcje czy też ołtarze.

Po prawie trzech godzinach, ze szprotkami i hektolitrami wody w brzuchu
opuszczamy twierdzę.W drodze powrotnej do Psalidi zwiedzamy jeszcze Palazzo del Governo
(Pałac Rządowy - budynek administracyjny w modernistycznym stylu mauretańskim wzniesiono w latach 1927-1929 według projektu włoskiego architekta Fiorestano Di Fausto).
Budynek , w czasie okupacji, był bardzo ważnym symbolem władzy faszystów
z napisem "Legum omnes servi sumus (w tylnej części budynku z widokiem na platan Hipokratesa)
Obecnie mieści się tu prefektura wyspy Kos, sądy i Komenda Głównej Policji.

W środku budynku jest dziedziniec z balkonami, panuje przyjemny chłód, który w naturalny sposób, za pomocą strumienia powietrza od morza , owiewa rozgrzane słońcem ciała.

Wracamy na dobre do domu, po drodze mijając kocią siedzibę.

Na moment przysiadam, by za chwilę stać się łupem dla greckich kotów, które zwabione
szprotkowym zapaszkiem,łaszą mi się do rąk.

Wybieramy opcję "z buta" i wracamy do odległego o 3 km, hotelu.

Mijamy młodszego brata platanu Hipokratesa

Musimy uzupełnić zapas wody i co ja widzę, znowu kot,ten to miał szczęście

Jest, nasz hotel -Niirides Beach, uff.

Wieczorem obowiązkowy zachód słońca :)

i czerwone wytrawne na balkonie :)

Κάστρο των Ιπποτών στην Κω.

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po lewej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

wiadomości z książek:
Wyspy Greckie-Berlitz
Rodos -podróżuj z Master Card

stolica wyspy miasto Kos-dzień pierwszy -11 czerwiec 2011

2011-11-10T09:23:00.000-08:00

Hotel Niriides Beach

Szkoda marnować czasu, co do tego jesteśmy zgodni i po krótkim "ogarnięciu się" po podróży pędzimy 3 km do miasta Kos wzdłuż linii morza, którego lazur oślepia
nasze niewyspane oczęta.

Zaczyna się sezon, więc wzdłuż chodnika co bardziej przedsiębiorczy Grecy
ustawiają sobie stolce, by wabić turystyczne ciała na prywatne plaże.

Nic to jednak, ciekawi miasta, po którym wirtualnie wędrowaliśmy kilka dni wcześniej, maszerujemy wprost przed siebie, zaintrygowani setkami rowerów, które tuż obok nas, na specjalnej wytyczonej trasie (pierwszej w Grecji),śmigają w obie strony.

Po dwudziestu minutach docieramy do przystani

Aparat i głowa kręcą się w tempie błyskawicznym raz na lewo , raz w prawo, istny młynek.
Jak to ja, wszystko naraz zachłannie, nawet nie wiem co fotografuję.Przyjdzie na to czas,
zasięgnę języka w przewodniku i kolejna wizyta w "stolycy" powinna być już bardziej świadoma :)

rzymska pozostałość

Chochlaki są!Na Rodosie spotykaliśmy je co krok!

Wreszcie port, skąd odpływają statki do Turcji,na Nissyros,Patmos,Rodos, Kalymnos, Plati,
Pserimos.Przy wejściu do portu znajduje się XIV-wieczna twierdza wzniesiona w 1315 przez Joannitów.

Ledwo żywa, mimo obuwia "bezobcasowego", a może właśnie dlatego,trzymam się
okazałej latarni,

B. pogania jednak dalej, wszak czeka na nas platan Hipokratesa.
Ponoć w jego cieniu miał kiedyś nauczać ojciec medycyny.W rzeczywistości drzewo nie ma 2500 lat, ale i tak należy do najstarszych w Europie.Jego wiek szacuje się na 600-800 lat .
Jestem zaskoczona , bo mimo całkowicie pustego pnia ,drzewo nadal zielone , co prawda podparte metalową konstrukcją,(wcześniej drewnianą) która podtrzymuje go przy życiu.

Dzisiaj wygrzewa się pod nim okazałe kocisko, a może to jednak sam Hipek pod postacią kota bawi się w kamuflaż?

Tuż obok dwie fontanny tureckie z XVIIIw. Jedna z piaskowca, zadaszona, z czerwoną kopułą wspartą na sześciu niskich korynckich kolumnach.Niestety -nie działa .

Druga fontanna została przerobiona z sarkofagu w kształcie koryta, do którego spływa woda -
jak napisane w przewodnikach, niegdyś służyła wiernym do rytualnych ablucji przed modlitwą
w pobliskim meczecie Hassana Paszy (również z XVIIIw.).

Tuż obok XVIII wieczny meczet Hassana Paszy ,(słynny dowódca wojsk tureckich), którego parter
został przerobiony na centrum handlowe, a szkoda.Mniejszość turecka nie ma zbyt silnej pozycji na wyspie, stąd nikogo nie zaskakuje widok sklepów na parterze świątyni.

Wracamy do Psalidi na piechotkę tę samą trasą,aparaty w stanie spoczynku,
pstryk parę fotek i kierunek Hotel Niirides.To był wyczerpujący dzień dla starszej pani:)

Wyspa Kos -Hotel Niriides Beach Psalidi-Κως-Ψαλίδι Niriides Beach Hotel

2011-11-04T11:27:00.001-07:00

Hotel położony 3 km od centrum stolicy wyspy, w miejscowości Psalidi.

Obiekt składa się z 3-piętrowego budynku z windą i oferuje 84 pokoje (Standardowe,
Rodzinne, Studio, Superior Studio, One Bedroom Apartment,
Two Bedroom Apartment), położone w otoczeniu zielonego ogrodu
z pięknymi kwiatami.

Widok od tyłu

kącik dla dzieci

snack bar przy basenie

holl

w tle restauracja prowadzona przez współwłaściciela Hotelu Stavrosa

Nasza jadalnia-rewelacyjne jedzenie, dużo regionalnych potraw,
śniadanie -zestaw co prawda ten sam, ale bardzo, bardzo urozmaicony,
więc przez dwa tygodnie można jeść bez ryzyka powtórki.

Zamieszkamy od strony gór,na II pietrze, niestety przez cały pobyt uciążliwym
okazał się kogut, a właściwie "trzech kogucich tenorów, którzy rozpoczynali
arie od drugiej w nocy i tak do rana .

W ogrodzie od strony gór

Natomiast goście mieszkający od strony ulicy
uskarżali sięna przejeżdżające w nocy samochody, ale rekompensatą był wspaniały widok na morze.

Nasz super pokoik , jak się później okaże z z przemiłą obsługą,
życzliwą i sympatyczną, codziennie gruntownie sprzątany.

Na terenie hotelu kapliczka z 1995 r.

Obok hotelu przystanek, 1,5 euro do miasta , my chodziliśmy pieszo-30 min. do portu,
po drodze piękne widoki.
Na terenie hotelu animacje.We wtorki wieczór grecki w cenie 10 euro grill +piwo
z muzyką i tańcami :)

Klik w trójkąt

tańczy właścicielka hotelu

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po lewej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

Wyspa Kos--wyspa Hipokratesa. - Κως - νησί του Ιπποκράτη.

2011-11-02T13:17:00.001-07:00

Tegoroczne czerwcowe wakacje miały mieć zupełnie inny przebieg, a wylądowaliśmy ,
jak zwykle na greckiej wyspie należącej do archipelagu Dodekanezu.

Tym razem Kos , oferta standard -last minute, z biurem podróży Ecco Holiday.
Odlot z Pyrzowic 11 czerwca 2011, o 3,50 w nocy, by po dwóch godzinach i dwudziestu minutach
wylądować na lotnisku Hipokratesa w Antimachii,na Kosie.

położonej 23 km od stolicy wyspy-miasta Kos,
a 26 km od Psalidi i hotelu Niriides Beach Hotel ,który to przez dwa tygodnie stanie się dla nas sypialnią, bowiem intensywnie, jak to mamy w zwyczaju, wyruszymy na zwiedzanie tej maleńkiej wysepki,położonej we wschodniej części Morza Egejskiego u wybrzeży Turcji.
Kos to druga pod względem liczby ludności oraz trzecia pod względem wielkości
wyspa Dodekanezu(po Rodos i Karpathos), ma zaledwie 40 km długości i 8 szerokości.

Bardzo przypomina Rodos, tak jak ona pełnia bowiem rolę ważnego węzła komunikacyjnego,
ma też podobne doświadczenia historyczne, zamki Joanitów i krajobrazy,
w których dominują palmy i wieże minaretów.Na obu wyspach rolnictwo ustąpiło miejsca przemysłowi turystycznemu.Kos jest nizinna, jedyne wzniesienie to góra Dikeos -846 m.npm.
na południowym wschodzie .

Od 7,10 do 12,40 musimy czekać na wejście do pokoju, takiej niespodzianki nie spodziewaliśmy się, zdarzyło się to bowiem po raz pierwszy, że pokoje nie były przygotowane na przyjęcie turystów.
Te 5 godzin spędzamy na hotelowej plaży,kamienisto-piaszczystym wąskim skrawku ziemi,

zdumieni widokiem rosnących w niej , pelargonii, które wyglądały o niebo lepiej od moich "prywatnych" pielęgnowanych wszelakimi odżywkami.

Κως - νησί του Ιπποκράτη.

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po lewej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

.Śmierć nie przychodzi ze starością lecz z zapomInaniem...

2011-11-01T16:06:00.000-07:00

Śmierć nie przychodzi ze starością lecz z zapominaniem"

Ze specjalną dedykacją
dla mojej jedynej wnuczki Paulinki,
która nie zdążyła poznać
dziadków jej taty Mateusza.

A dla mnie kolejny dzień bez tych,
którzy dali mi życie.
Los nie był dla nich łaskawy.
Odeszli zbyt wcześnie.
To już tyle lat...
Nie zdążyli poznać
dobrze nawet swoich wnuków...

tło muzyczne- ulubiony instrument mojej mamy i walc...

\W każdym płomyku jeden człowiek
Którego komuś ciągle brak...

Dokąd tak pędzisz?
Spójrz za siebe
I na zielono drogę znacz
Stań między ludźmi, patrz im w oczy
Uśmiechaj się lub chociaż płacz

Dokąd tak pędzisz?
Zwolnij trochę...
Po drodze coś ważnego zrób

Dokąd tak pędzisz?
Zwolnij trochę
I kochaj albo chociaż lub...

Kraina Wielkiej Zorzy,
I gdy nadejdzie pora - otworzycie mi drzwi,mówiąc:"zostań",
tu nie ma cierpień, ,łez, smutku ani rozstań...

Na każdym liściu komunikat... - Artur Andrus
zdjęcia własne

moja Grecja

2011-10-13T15:03:00.000-07:00

Uwielbiam podróże, najczęściej jednak wracam do Grecji.Kocham tamtejszy surowy krajobraz
zaprawiony błękitem.Na wyspach pełnych słońca nabieram siły do życia i energii na cały rok.
Lubię wędrówki po wyspie pośród wzgórz porośniętych gajami oliwnymi.Kolory, zapachy i smaki
pozostają we mnie na zawsze.Moje życie toczy się wtedy tak jak powinno.Bez Grecji nie istnieję.
Lazur morza, biel domów i słońce, ten trochę kiczowaty obrazek jest moim miejscem na ziemi.
Gwar ulicy, by za chwil kilka poczuć ciszę.To mój dom.

Marzenie wieku złotego zrealizowane

2011-10-06T11:31:00.000-07:00

Całe życie marzyłam o własnym pojeździe,
ale nigdy nie mogłam sobie na niego pozwolić.
Za to żartuję czasami, że moje trzy osobiste mercedesy
-Mateusz, Mikołaj i Aleksander, moi synowie,
są najcenniejszymi "nabytkami" w moim życiu.

Wreszcie przyszedł ten "wielkopomny dzień"
1 września stałam się posiadaczką skutera.
Pan sprzedawca spisując moje dane stwierdził,
że jeszcze nigdy nie sprzedawał motoru pańci w tym wieku.
No cóż, zawsze musi być ten "pierwszy raz".:)

Jazdę próbną zaliczyłam jednak dwa miesiące wcześniej, na wyspie Kos,
gdzie przez chwilę mogłam się delektować przyjemnością z jazdy.

A tu już niestety na własnym podwórku :(Widoki zupełnie inne
od urokliwych greckich krajobrazów.

Tu mój pierwszy raz

Coraz odważniej wypuszczam się moim jednośladem po okolicy,
30 września dotarłam do dzielnicy Mikołowa -do Bujakowa.

Sanktuarium Matki Boskiej Bujakowskiej,
patronki Środowiska Naturalnego.

W Parafialnym Ogrodzie Botanicznym ,
który założył w 1976 roku ksiądz proboszcz Jerzy Kempa
wkomponowane są liczne kapliczki i figury świętych.

Ogród zajmuje teren przy kościele o powierzchni ok. 1 ha.
Na jego obszarze znajduje się probostwo i klasztor Sióstr Służebniczek

święty Franciszek - założyciel zakonów franciszkańskich . W 1980 roku Jan Paweł II
ogłosił go patronem ekologów, zabiegających o ochronę naturalnego środowiska człowieka,
stąd jego usprawiedliwiona obecność w tym ogrodzie.

Kiedy ksiądz Kempa przeszedł na emeryturę, oddzielił z całego farskiego terenu
część i otoczyłją siatką. Postawił tutaj swój domek, w którym mieszka
wraz z bratankiem Jackiem Kempą,również księdzem. Na łączce, która była tutaj przedtem, stworzył drugi ogród.
W centralnym punkcie stoi kapliczka z repliką Matki Boskiej Bujakowskiej
ustanowionej przed pięciu laty patronką ekologii.

Bardzo ciekawie wyglądają święci umieszczeni w konarze drzewa.

św. Jadwiga Śląska -żona Henryka Brodatego. Uznawana jest za patronkę Polski i Śląska,
przyczyniła się do sprowadzania niemieckich osadników na słabo zaludnione rejony Śląska,
wspierając tym samym rozwój rolnictwa.

św.Florian -Patron Strażaków . Z gramatycznego punktu widzenia Florianus pochodzi od
przymiotnika florus, flora, florum, a użyte w funkcji nazwy własnej znaczy tyle,
co kwitnący. W tym imieniu mieści się pierwiastek radości i życia.
Tak się składa, że w kalendarzu liturgicznym wspomnienie św. Floriana jest umieszczone
na początku maja (aktualnie 4 maja), kiedy to zaczyna rozwijać się przyroda
i kwitną kwiaty. Niektórzy w etymologii tego imienia dopatrują się też pierwiastka wody,
zawsze koniecznej dla życia roślin

Najczęściej spotykanym wizerunkiem św. Floriana jest młodzieniec w stroju rzymskiego
legionisty wylewający wodę ze skopka na płonący dom.

św.Krzysztof- opiekun kierowców i pielgrzymów

Według podań ludowych był olbrzymem, który próbując odpokutować swoje grzeszne życie
zaczął przenosić na swoich ramionach ludzi przez rzekę Jordan.
Pewnego dnia w nocy usłyszał głos dziecka proszący o przeniesienie na drugą stronę.
Kiedy wziął dziecko na ręce poczuł ogromny ciężar, którego nie mógł radzić.
Nie mogąc zrobić kroku Krzysztof zapytał się, kim jest dziecko,
dziecko odpowiedziało, że jest Chrystusem, całym światem, który właśnie dźwiga.

św.Anna jest patronką małżeństw, matek, wdów, piekarzy i żeglarzy.

Św. Jerzy -rolnicy również uważają świętego za patrona.
W średniowiecznym prawosławnym państwie rosyjskim, dzień św. Jerzego kończył
roczny cykl rolniczy (koniec jesieni). Zwyczajowy termin przechodzenia chłopów
na służbę do innego pana trwający dwa tygodnie.

Św. Jerzy jest również patronem wędrowców, górników, żołnierzy, kowali, bednarzy,
artystów, więźniów, jak i skautów oraz harcerzy.
W większości środowisk harcerskich 23 kwietnia jest obchodzony
jako Dzień św. Jerzego – patrona całego światowego skautingu.

św.Cecylia -jest patronką chórzystów, lutników, muzyków, organistów,
zespołów wokalno-muzycznych.

Św. Barbara jest patronką górników, flisaków, marynarzy, chłopów, architektów,
dekarzy, murarzy, ludwisarzy, kowali, kamieniarzy, cieśli, grabarzy, dzwonników,
kapeluszników, kucharzy, rzeźników, dziewcząt, więźniów, ludzi narażonych na wybuchy,
jak artylerzystów, pracowników prochowni i arsenałów, kanonierów, saperów,
ogniowej, umierających; jest opiekunką twierdz i wież;
wzywana jest w modlitwie o dobrą śmierć, w przypadku zagrożenia przez ogień,
o oddalenie burzy, zarazy i dżumy. W średniowieczu zaliczano św. Barbarę
do grona 14 "Orędowników, mających stały dyżur ratowniczy nad światem"

ksiądz Franciszek Górek - (1882 -1942).Do Bujakowa przybył już po politycznym
podziale Górnego Śląska 28 kwietnia 1922 r., jako administrator,
otrzymując wkrótce nominację na proboszcza.
W Bujakowie zasłynął jako popularyzator wiedzy rolniczej.W latach 1923-24 zajmował się
rozbudową bujakowskiego kościoła.

W ogrodzie jest kaplica u wejścia której czuwa Anioł

Ogród słynie z wielu gatunków drzew, krzewów i kwiatów.O nich napiszę kiedy indziej.

W ogrodzie znajduje się w także jeden z nielicznych na Śląsku krzyż pokutny z 1681 r.
który wykuł morderca .Na krzyżu tym wyryto napis " I.H.S. 1691
zmarła panna Katarzyna Kisieleńska "

To było piątkowe popołudnie 30 września,potrzebowałam wyciszenia po śmierci przyjaciela,
spacerując samotnie po przykościelnym ogrodzie...

Żegna mnie paw, samotnie spacerujący jak ja ,w tym dniu.

Zachęcona opanowaniem mojego rumaka , wybieram się do dzielnicy Mikołowa do Mokrego.
Kiedyś wydobywano tu wapień i dolomit. Teren pagórkowaty, porośnięty lasami.
Wiosną kwitnie tu dużo fiołków,stąd nazwa pobliskiego wzgórza - Fiołkowa Góra.

Dzisiejszego popołudnia "upolowałam" cztery ciekawe obiekty kapliczek
Przy ulicy Zamkowej 13 stoi kamienna, statyczna, wzniesiona w 1839 roku figura Jana Nepomucena.

Umieszczono ją na wysokim, dwukondygnacyjnym cokole

z zaakcentowanym pilastrem, zwieńczonym gzymsem. Na cokole latarnia

Niedaleko Nepomuka przy ul. Łącznej naprzeciw wyjazdu z ulicy Jeżynowej
stoi sobie taka kapliczka z 1990 r.

Nieopodal cmentarza znajdującego się przy kościele parafialnym w Mokrem stoi zabytkowa kaplica wotywna św. Jerzego zwana “Kaplicą Szwedów”.
Została ona ufundowana przez dziedziców Witowskich w 1823r

Kaplica stoi na wzgórzu nazwanym szwedzkim kopcem,
bowiem jak głosi legenda ,leżą w nim pochowani żołnierze króla Gustawa Adolfa.
Dawnymi czasy ponoć pokazywali się mieszkańcom
lecz od dawna tego już nie robią , przestraszeni hałasem przejeżdżających pojazdów,
gdyż kaplica stoi na skrzyżowaniu dróg.

"Koło małego starego Kościółka tam jest kopiec
i tam są Szwedzi pochowani... Myśmy tam mieszkali u Pluty
i mieli my okna na tyn kopiec. Roz go chcieli zrównać...
ale znaleźli zbroje, cy mundury i przestali kopać.
Tam sie pokazowoł taki generał, ale to było downo.
Stoł na tym kopcu. Jak my tam mieszkali to my nic niy widzieli".
Tyle wiadomości z netu na temat kaplicy i kopca, na której stoi

Zaglądam przez okno,wewnątrz obraz Matki Boskiej

płaskorzeźba.Nie zabrałam bryli, widzę więc niewiele, ale św. Jerzego tak !

Szwedów niestety nie :(

W drodze powrotnej do domu, już w Bujakowie , na skrzyżowaniu dróg nowa kaplica
ufundowana przez mieszkańców papieżowi w dniu jego beatyfikacji

Zbyszek Wasilewski

2011-09-30T13:12:00.000-07:00

http://zwasilewski50.blogspot.com/

odszedł mój przyjaciel...
za szybko, za wcześnie i niepotrzebnie
Jak dalej żyć?

chustka -Joanna Sałyga

2011-08-30T16:55:00.000-07:00

Zbiórka na Chustkę, kto zna to wie, kto nie zna to

http://chustka.blogspot.com/

Fundacja Rak’n'Roll. Wygraj życie!
ul.Chełmska 19/21, 00-724 Warszawa
Multibank
nr rachunku: 73 1140 2017 0000 4502 1050 9042
nr IBAN: PL 73 1140 2017 0000 4502 1050 9042
nr BIC: BREXPLPWMUL
tytuł wpłaty: Joanna Sałyga

Każda, najdrobniejsza kwota JEST NA WAGĘ ZŁOTA

Cytuję z blogu Joanny

URZEKŁA MNIE TWOJA HISTORIA

IV 2010: przypadkowo zostaje mi zdiagnozowany nieoperacyjny rak żołądka z przerzutami.
V 2010: przechodzę pierwszą operację (usunięcie przerzutów - guzów Krukenberga), następnie cykl paliatywnych chemioterapii (TS-1 + cisplatyna).
X 2010: druga operacja (usunięcie guza pierwotnego). źródło siania nowotworu - żołądek - zostaje wyeliminowany.
VI 2011: mijają kolejne kontrole. jestem przetrwalnikiem!
VII 2011: wznowa choroby.
VIII 2011: pobranie bioptatu z przerzutu. rozpoczęcie chemioterapii (TS-1 + Irinotekan). wypadają mi włosy!

Chustka jest dziennikiem pisanym z myślą o moim Synku, Giancarlu.
w postach zatrzymuję kadry z naszej codzienności z rakiem w tle.

nazwę i tytuł bloga wymyślił Niemąż.
wtedy - w kwietniu 2010 - zrozumieliśmy, że stoimy na rozstaju dróg - albo założę chustkę na łysą głowę i będę walczyła, albo pomacham bliskim chustką na pożegnanie.

wyłysiałam, ale nie zamierzam nosić chustki.
nie zamierzam też się żegnać.
chustka nie przyda się do niczego.
chyba.
a jeśli będzie potrzebna - dowiecie się o tym z Chustki.

Rodos -rejs na wyspę Symi -Ρόδος-κρουαζιέρα στο νησί της Σύμης

2011-08-15T12:13:00.002-07:00

Jednym z najpiękniejszych miejsc wśród wysp Dodekanezu
jest wyspa Symi ,oddalona 21 mil morskich od Wyspy RODOS.

Wyspa ma wielkość ok. 63 km2 i zamieszkiwana jest przez ok. 2900 osób.
Postanawiamy działać na własną rękę i decydujemy się na zorganizowanie sobie
wycieczki w jednym z biur podróży w Faliraki.Bilet kosztuje 21 euro.
Rozpoczynamy rejs statkiem Νικόλαος z portu Mandraki na Symi .
należącą do archipelagu Dodekanez, co oznacza „dwanaście wysp.
Pogoda niewyraźna, by już na pełnym morzu , wyraźnie ulec poprawie,
zaświeciło słoneczko i wszyscy pasażerowie wystawiają twarz do słońca
podczas tego rejsu trwającego dobre dwie godziny.

Symi est uważana za jedną z najbardziej malowniczych wysp
w basenie Morza Egejskiego.

Historia Wyspy Symi liczy wiele stuleci. Według mitologii na wyspie
narodziły się trzy gracje. Nazwa Symi pochodzi od nimfy Syme,
żony Boga Posejdona, który był niegdyś władcą mórz.

Dopływamy do portu Panormitis.Już z daleka widoczna jest wieża kościoła
pod wezwaniem Michała Archanioła patrona żeglarzy.

Kościół ten pochodzi z 1783r. i z tego też roku pochodzą freski,
które go dekorują.Arcydziełem jest drewniany ołtarz znajdujący się w klasztorze.
Również dzwon kościelny to zabytek pochodzący z 1912 r.W klasztorze cudowna ikona
Michała Archanioła - patrona tamtejszych żeglarzy. Niestety , nie wolno było robić zdjęć,
kupuję więc w sklepie z pamiątkami pocztówkę ze świętym.

8 listopada w święto Zesłania Ducha Świętego) przyjeżdżają do klasztoru
pątnicy z całego kraju

W klasztorze znajdują się dwa muzea.Jeden z nich poświęcony jest sztuce sakralnej (srebrne ikony, naczynia kościelne, epitafia), drugie to zbiór sztuki ludowej .Niestety w żadnym z nich nie byliśmy, bo czas nagli, chcemy dotrzeć jeszcze do portu Symi,
więc spieszymy się z powrotem na statek.Okazuje się,
że jesteśmy pierwsi i musimy poczekać na resztę turystów.

Rejs z Panormitis do głównego miasta wyspy , także nazywanego Symi,
trwa pół godziny i pozwala na zapoznanie się z topografią wschodniego wybrzeża,

W krajobrazie dominują góry, wznoszące się czasami ponad 500 m.npm-najwyższy szczyt wyspy
-Vigla -liczy sobie 615 m.npm.Wyspa wydaje się być niezamieszkana,gdyż niewielkie porty i małe osady ,kryją się zazwyczaj w głębi zatok, osłoniętych skałami.

Głównymi atrakcjami Simi są kamienne zbocza,
z których „wyrastają: klasycystyczne domki, porty oraz malownicze zatoki.
Rzędy pastelowych domów to prawdziwa uczta dla oczu.
Setki przepięknych kolorowych domków, gęsto stłoczonych na zboczach gór
i jakby schodzących wprost do morza robi wrażenie.
Na statku uruchamiają się dziesiątki aparatów fotograficznych i kamer.

Cumujemy w porcie i każdy na własną rękę zwiedza sobie ten uroczy zakątek.
Niestety czasu na zwiedzanie niewiele,więc nasz plan zwiedzania bierze w łeb.
Tuż u wejścia do portu wznosi się strzelista wieża zegarowa z 1800 r. ,
słońce jednak tak mocno świeciło w obiektyw, że fotografowany obiekt został bez "nóg i głowy"

made in Gabi
klik

Upał doskwiera, termometry w słońcu pokazują 45 stopni.

Szukamy cienia , jest , na schodach zrujnowanego domu urządzamy sobie piknik.

Nasze szprotki w oleju popijane mineralną z bezcennym widokiem w tle.

Spacerujemy po miasteczku zziajani niczym harty,

leniwie utrwalając w aparacie mijane obiekty.

Historia się kłania i spotykamy tablicę upamiętniającą podpisanie w tym własnie miejscu
aktu kapitulacji przez Niemców okupujących Dodekanez.

Tu ż obok obelisk upamiętniający poległych w walce z okupantem

Chochlaki przy kościele

Wyspa zwana jest też wyspą poławiaczy gąbek.Mieszkańcy Symi to doskonali szkutnicy.
Dostarczali oni Joanitom małych zwinnych statków.W uznaniu tego, Joanici
obdarowali mieszkańców wyspy licznymi przywilejami i pewną dozą samorządności.
Zanim po II wojnie światowej wyspa przegrała rywalizację z Kalymnos ,
była też najważniejszym miejscem połowu gąbek.Na bulwarze nadmorskim,
co krok spotyka się stragany z gąbkami, które od wieków stanowią
główny towar wywożony z Symi.

Chcąc zjeść obiad lub napić się kawy , najlepiej zagłębić się między domy
położonego wyżej Chorio , co po grecku znaczy wioska , gdzie restauracje są tańsze,
lepsze i w większym wyborze.

Niestety, nie ma co liczyć tam na widok na morze,
ale za to kawa frappe smakowała jak nigdzie dotąd.

Przepis na grecką frappe
Składniki:

2 łyżeczki kawy rozpuszczalnej
3 łyżeczki cukru
1/2 szkl. mocno schłodzonej wody
mleko schłodzone
kostki lodu
dodatkowo może być:

1 gałka lodów waniliowych

Przygotowanie

Rozbijamy na drobno kostki lodu. Wkładamy do shakera,
wsypujemy kawę i cukier. dodajemy wodę. Następnie zamykamy shaker
i tak długo wstrząsamy aż powstanie piana.
Przelewamy do wysokiej szklanki. Dolewamy zimnego mleka.
Podajemy do picia ze słomką.

W wersji eleganckiej na wierzch można położyć gałkę lodów waniliowych.

Skromny bar, położony wśród winorośli zapewnił chłód,

bo upał dzisiejszego popołudnia
zwalił z nóg niejednego.

Odpływamy o 16, nadal gorąco, każdy ledwo dyszy :(

Czuję duży niedosyt, zawrotne tempo, potworny upał i zupełnie nie zrealizowany plan
zwiedzania miasteczka Symi, z którego do Panormitis biegnie kilkunastrometrowa asfaltowa droga, przez góry z odgałęzieniami do niektórych klasztorów, wiosek, zatok, malowniczych plaż.

Tak naprawdę warto wynająć niewielką łódkę i za kilkanaście, góra dwadzieścia kilka euro, objechać sporą część wyspy, wyszukując najładniejsze jej zakątki. Do niektórych plaż da się bowiem wygodnie dostać tylko od strony morza, bowiem droga lądowa wymaga niekiedy wręcz alpinistycznych umiejętności.

Wracamy do miasta Rodos wzdłuż wybrzeża Turcji.
Podróż trwa teraz półtorej godziny, bo nie cumujemy już w porcie Panormitis.
O godz. 18.00 widoczny na Rodos Port Mandraki.

Rodos -Stare Miasto -Ρόδος, Παλιά Πόλη

2011-08-15T07:36:00.002-07:00

Będąc na Rodosie, koniecznie musicie odwiedzić
stolicę wyspy i Stare Miasto.

Brama św.Marii ma wyłącznie charakter komunikacyjny

To tu poczujecie atmosferę średniowiecza,

(fortyfikacja stanowiąca zasłonę Starego Miasta.
Przy podstawie ich grubość sięga 12 metrów.
Mają wklęsły kształt, który miał za zadanie
zmieniać kierunki kul armatnich.
Na ich koronie, co kilkaset metrów, ustawione są strażnice (wieże)).

spoglądając na Pałac Wielkich Mistrzów Rycerzy Maltańskich.

usytuowany na Placu Kleobulosa (Platia Kleovulu).
W czasach krzyżowców mieszkali tu wielcy mistrzowie.
W 1856 roku obiekt został zniszczony przez uderzenie pioruna
i eksplozję amunicji. Zginęło wówczas około 800 osób.
Odrestaurowali go Włosi w 1936 roku.
Zamek składa się z otoczonego potężnym murem zespołu budynków,
z których najsławniejszy jest Pałac Wielkich Mistrzów.
Wewnątrz zwiedzić można łączące się ze sobą komnaty,
a w nich piękne mozaiki. Na parterze urządzono ekspozycję
poświęconą joannitom oraz zbiory sztuki sakralnej.

wędrujemy przez jedenaście bram.W północno-zachodnim narożniku murów
w strefie niemieckiej, znajduje się brama d'Amboise'a,
do której wiedzie most nad fosą.W swym obecnym kształcie została ukończona w 1512 r.
Na bramie można zauważyć herb Emeryka z Amboise oraz datę budowy.
Budowla została ujęta w symetryczne ramy dwóch bastionów-półokrągłych,
by lepiej znosiły ostrzał artyleryjski.

Brama św. Jana / Koskinou /

Niesamowite wrażenie sprawia średniowieczna ulica Rycerska (Odós Ippoton),
która została wytyczona na pozostałościach ulicy antycznej,

Jest w doskonałym stanie,niepowtarzalna w skali całego świata.
Szeroka na 6 metrów o długości 200 m. kroczy się po średniowiecznym bruku,
układanym w czasie bizancjum,

wzdłuż domów, których fasady nie zmieniły się od kilkuset lat

Po jej obu stronach znajdują się "oberże" większości języków,czyli po prostu
koszary mieszczące kwatery, gospodę, zbrojownię i stajnie joanitów,
wywodzących się z tej samej grupy językowej, czy z tych samych ,
względnie sąsiadujących krajów.

kwatera Włochów -wybudowana w 1519 r. za czasów Wielkiego Mistrza.

Obok kwatery stoi dom rycerzy francuskich zbudowany w latach 1492-1512.
W narożnej niszy stoi kamienna figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem,
która przetrwała turecką okupację.

To właśnie tutaj rycerze spotykali się na wspólnych naradach
oraz podejmowali oficjalnych gości.
Za czasów tureckich mieszkali przy tej ulicy przede wszystkim kupcy
oraz inni zamożni mieszczanie. Za panowania włoskiego prawie
wszystkie zajazdy zostały odnowione. Każdy zajazd, należący
do innej grupy joannitów ozdobiony został wyrytym na murach herbem

Stare Miasto to połączenie tradycji z tandetą.Wchodzimy w plątaninę uliczek,
podziwiając sklepienia z lawy w kolorze ochry i błękitu.

Zaglądamy na moment

Zbliżamy się do dzielnicy tureckiej

Meczet Sulejmana Wspaniałego, wzniesiony w XVI w., zniszczony z powodu
błędów konstrukcyjnych i odbudowany w 1808 r. częściowo z materiałów
pochodzących z innych zabytków.
Stoi przy ulicy Sokratus.
Został wybudowany w darze za zwycięstwo sułtana nad rycerzami.

wszechogarniająca tandeta

Plac Hipokratesa -wszędzie słychać gwar , pośrodku stoi gotycka fontanna

Dzielnica Żydowska
Plac Żydowskich Męczenników.
Żydzi przybyli na Rodos w XV wieku
i byli liczącą się społecznością spośród tutejszych mniejszości narodowych
i dopiero podczas II wojny światowej inwazja niemiecka
doprowadziła do jej spustoszenia. Tragedia nadeszła wraz z niemiecką okupacją wyspy, która rozpoczęła się w 1943 r. 18 lipca 1944 ukazało się rozporządzenie,
nakazujące wszystkim Żydom powyżej 10 lat , stawienie się 23 lipca w punktach kontroli
z pieniędzmi, kosztownościami i zapasem żywności na 8 dni.Dla większości miejscem zbiórki
był właśnie ten plac.Żydów z Rodos i Kos-ponad 1600 osób-wywieziono statkami do Pireusu,
tam ograbiono z majątku i w zaplombowanych wagonach wysłano do obozu w Auschwitz.
Przed wojną na wyspie mieszkało ponad 4 tys. żydów, dziś jest tu podobno 40-tu.

Napotykamy obok muzeum na zgromadzone w jednym miejscu fragmenty budowli.

Na murach pani szydełkuje, nie zwracając uwagi na turystów

Pora wracać

przejście w murach wiodące do portu

obronna Brama Morska wzniesiona w 1478 r.uchodzi za najpiękniejszą
i najpotężniejszą ze wszystkich bram.To dzieło sztuki.

Płaskorzeźba w tympanonie
przedstawia Pannę Marię w towarzystwie św.Jana i św.Piotra.
Pod spodem widnieją herby króla Francji, Ludwika XI, zakonu
i wielkiego mistrza.Opisywany zabytek niekiedy nazywa się
drugą bramą św.Katarzyny, choć jej "morski" charakter, nie budzi wątpliwości.

ostatnie spojrzenie na Pałac

i znowu w porcie jachtowym ,w drodze do autobusu wiozącego nas do Faliraki

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po prawej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

stolica wyspy-miasto Rodos -πρωτεύουσα του νησιού της πόλης της Ρόδου

2011-07-03T09:46:00.001-07:00

Nazwa wyspy pochodzi od starogreckiego słowa "τὸ ῥόδον" (róża), oznaczającego hibiskus.
W herbie wyspy umieszczony jest skaczący jeleń (ελάφος) , dlatego w porcie Mandraki
w mieście Rodos,napotkamy na ich rzeźby.

Kiedyś wejścia do Portu Mandraki strzegł niegdyś wysoki na 32 m Kolos Rodyjski (ok. 281 p.n.e.) – jeden z siedmiu cudów świata.Dzisiaj można zrobić sobie z jego nędzną kopią zdjęcie
na głównej ulicy Faliraki

Nasze spotkanie z miastem zaczynamy w porcie Mandraki(nazwa pochodzi podobno od słowa mandra, określającego zagrodę dla owiec, od kształtu zamkniętej falochronami zatoki).
Na najdalej na północ wysuniętej części wschodniego nabrzeża Mandraki w latach 1464-67 wzniesiono warowną wieżę św.Mikołaja, która strzegła wejścia do portu dzięki bateriom
potężnych armat i łańcuchowi, który rozciągany był na noc, by uniemożliwić
wrogim statkom, wpłynięcie do zatoki.

Na wschodnim falochronie postawiono kilkanaście wiatraków, z których
do dziś przetrwały trzy, w ostatnich latach pozbawione skrzydeł.

Tuż obok widoczna doskonale dzwonnica rodyjskiej katedry.

Jej obecny wygląd to efekt rekonstrukcji przeprowadzonej przez Włochów w 1925 r., próbujących odtworzyć zniszczony kościół św. Jana.Wnętrze zdobią freski XX wiecznego greckiego malarza .

Kolejne interesujące budynki Włoskiego Forum, jak nazwano ten odcinek wybrzeża,
stoją po drugiej stronie ulicy.Należy do nich charakterystyczny
gmach Prefektury Dodekanezu-to siedziba Urzędu Wojewódzkiego.

Na nabrzeżu wzdłuż głównej ulicy Wolności stoją włoskie budowle wykonane w stylu art deco
-Dom Gubernatora i cerkiew Zwiastowania NMP, Bank Grecki, główny urząd pocztowy,
teatr i ratusz.

Tuż obok portu

cmentarz muzułmański (w dzielnicy Nowe Miasto).
Uwagę przyciąga meczet admirała floty sułtana Sulejmana Wspaniałego-Murada Reisa.

Kiedyś był to kościół pod wezwaniem św. Antoniego i pochodził z czasów bizantyjskich.
Po zdobyciu wyspy przez Turków świątynię przekształcono w meczet i nadano jej imię zmarłego bohatera Murada Reisa, poległego w czasie walk.
Przyległy cmentarz znajduje się w nie najgorszym stanie.
Brama wejściowa lekko przymknięta, ale do środka cmentarza można wejść od strony meczetu, choć wtedy przechodzi się przez podwórko prywatnego domu zamieszkałego przez potomków tureckich zdobywców.Wiele nagrobków przetrwało w całkiem dobrym stanie.
Zmarłych chowano w taki sposób, aby ich głowy były skierowane na południowy wschód,
w stronę Mekki.
Groby mężczyzn łatwo rozpoznać po kamiennych turbanach zdobiących stele,
natomiast groby kobiet pozbawione są tych ozdób.

W środku cmentarza znajduje się bezimienny okrągły, zamknięty kopułą grobowiec,

w którym ma spoczywać wygnany ze swej ojczyzny szach perski.

klik
made in Gabi:)

Muzyka Various-Yaprak

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po prawej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

Dzień trzeci,część III-Apolakia-Prasonisi-St.George -Faliraki -Απολακκιάς-Πρασονήσι-Αγ.Γεωργίου-Φαληράκι

2011-05-20T11:30:00.002-07:00

Apolakkia -Prasonissi -Faliraki

Apolakkia to niewielka miejscowość , położona na skrzyżowaniu drogi prowadzącej nad morzem

od Katavii do Monolithos.Miasteczko wygląda jak z pocztówki,
co krok widać biało-niebieskie domy z piękną roślinnością.
W rynku zastajemy typowy obrazek, kilka miejscowych siedzi
ze szklaneczką ουζο w tawernie.Pusto, sennie , bo choć w okolicy wytyczono
kilka szlaków pieszych oraz cieszących się coraz większą popularnością ścieżek rowerowych, to widocznie we wrześniu Apolakia sezon ma już poza sobą.

Upał i głód doskwierał mocno, zdecydowaliśmy się więc ,
po krótkim rekonesansie,podjechać pod tamę ,
która to stanowi dla wielu osób główną atrakcję okolicy.
Pod koniec lat 80-tych ubiegłego stulecia zaplanowano budowę tamy
przegradzającej dolinę górską obok Apolakki.W rezultacie w 1990 r.
powstało sztuczne jezioro o pojemności 5 mln, m.3 , największe w całym Dodekanezie

Licząca ponad 30 m.wysokości tama
spiętrza wody górskich potoków, dzięki czemu okolica jest dobrze nawodniona
i chlubi się doskonałymi uprawami warzyw i owoców, szczególnie melonów i arbuzów.
Osada jest największym ich producentem na wyspie.Plantacje otaczają całą miejscowość
i stąd rozwozi się je na wszystkie targowiska Rodos, a niekiedy także poza Dodekanez.
Amatorzy tych owoców powinni zawitać do miasteczka, szczególnie 17 lipca,
kiedy to organizowany jest festiwal arbuzów, podczas którego można oglądać zabawy ludowe,a przede wszystkim najeść się do syta tych pysznych owoców.
My jadąc w kierunku tamy natrafiliśmy na całe plantacje arbuzów,
a była to już druga połowa września...

Wiało przyjemnie i smakowało nie mniej :)

W jeziorze żyje kilka gatunków ryb słodkowodnych, a jego okolice słyną z licznego ptactwa,
osiadłego jak i przelotnego.W górskich lasach mieszkają charakterystyczne dla wyspy
rodyjskie daniele.Na jeziorze można uprawiać żeglarstwo i wioślarstwo.

Poza melonami i arbuzami na większą skalę uprawia się tu również oliwki i cytrusy.

Z Apolakki tniemy prosto do najbardziej wysuniętego na południe punktu wyspy.
To Prasonissi, które oddziela Morze Egejskie od Morza Śródziemnego.

Podczas lata, gdy poziom wody jest odpowiednio niski, Prasonisi jest półwyspem,
zaś kiedy w sezonie zimowym poziom wody się podnosi, przesmyk zostaje zalany
i Prasonisi zamienia się w wyspę.Nazwa zapewnie oznacza "zieloną wyspę".

W tym miejscu chłodniejsze i wietrzne Morze Egejskie styka się z ciepłym
i spokojnym Morzem Śródziemnym.

Złoty piasek i płytkie morze przywodzą na myśl Półwysep Helski, wrażenia te potęguje fakt,
że wokół słychać przeważnie język polski,a po wodzie śmigają kolorowe
skrzydła polskich windsurfingowców.To tutaj działa największy polski ośrodek szkoleniowy
i treningowy na wyspie .

Od kilku lat grupa instruktorska jest stała , przyjeżdża z Polski
pod koniec czerwca i pozostaje do września.

Coraz większą popularnością cieszy się odmiana
tego sportu -kitesurfing, w której zamiast żagla używa się latawca, trzymanego przez surfera.

Wieje jak cholera, pora wracać do chałupy.Oczywiście nie porządnie drogą główną,
tylko jak to mamy w zwyczaju, pchamy się drogą szutrową poprzez środek wyspy.
Mamy Cię!!!Urocza kaplica s.George , czyli po naszymu -św.Jorgusia,
w okolicy bliżej nie zidentyfikowanej

Kolejny piękny dzień, szkoda , że już ostatni z POP-em,dobrze się nim jeździło.

Απολακκιάς-Πρασονήσι-Αγ.Γεωργίου-Φαληράκι
Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po prawej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

Dzień trzeci . część II -Moni Thiari-Asklipio -Μονή Thari-Ασκληπιείο

2011-05-18T12:32:00.002-07:00

Opuszczamy niezwykłe cmentarzysko w Pylonie, kierując się w głąb wyspy,
do miejscowości Laerma.

W 2008 roku okolice te trafił ogromny pożar,

http://www.youtube.com/user/paparizoy1

widzimy wypalone całe połaci drzew.

Ogień zatrzymał się zaledwie kilka metrów od , oddalonego o 4 km od miasteczka Laerma, położonego w sosnowych lasach ,klasztoru Moni Thiari, jednego
z najcenniejszych skarbów na wyspie, zbudowanego w IX w. przez księżniczkę bizantyjską w intencji wyzdrowienia ze śmiertelnej choroby.Na zdjęciu (po prawej stronie) widoczne
ślady ognia na gałęziach drzew, choć od pożaru minął rok.

klik
made in Gabi:)

Klasztor Thari od 1989 r. jest ponownie zasiedlony przez mnichów.

Wstęp do niego jest bezpłatny.Ba, zostaliśmy jeszcze ugoszczeni ciastem
domowej roboty a wspólna pogawędka z mnichem z Bośni na długo pozostanie
w naszej pamięci.Natomiast rodzony brat, widocznego na zdjęciu mnicha z siwą brodą,
ożenił się z Polką i zamieszkał w Warszawie.

Wokół budynków klasztornych znajdują się wspaniałe tereny spacerowe.
Aby poruszać się po klasztorze, kobiety muszą przykryć ramiona, natomiast mężczyźni
nie mogą mieć gołych nóg.Przy wejściu Ber, dostaje więc szykowne błękitne pantalony,
w których będzie musiał paradował podczas wizyty w klasztorze.
Oczywiście wszystko gratis.

Warty zobaczenia jest przyklasztorny kościół oraz ozdobiony kwiatami
klasztorny dziedziniec.

Nawa główna kościoła wraz z trzema apsydami pochodzi prawdopodobnie z XIII w,
kopuła główna wraz ramionami poprzecznymi została dobudowana na przełomie XIV i XV wieku.
Najstarsze z ponad 20 fresków pochodzą z wczesnych lat wieku XIV, jednak większość została namalowana w 1506 oraz 1620 roku; freski przedstawiają świętych oraz sceny z życia Chrystusa
i jego Matki.

Wizerunki Chrystusa w apsydachsą rzadkością w ortodoksyjnych kościołach:
Chrystus został przedstawiony jako stwórca świata. Cztery ramiona kościoła,
które mają symbolizować strony świata zostały ozdobione symbolamiczterech Ewangelistów:
Anioł symbolizuje Mateusza,Orzeł - Jana,Lew - Marka oraz Byk - Łukasza.

Żegnani przez uroczego mnicha z Bośni

mamy nieodparte wrażenie, że tu powrócimy, za kilka lat z pewnością

Prawie południe, dziś nasz ostatni dzień wojażowania po wyspie,
tyle jeszcze chciałoby się zobaczyć, więc wyruszamy w dalszą drogę kierując auto

do wioski Asklipio położonej na zboczu wzgórza, z charakterystycznymi białymi domkami
o kaskadowym położeniu

klik
made in Gabi:)

Muzyka do klipu Eleni i Kostas

i średniowiecznym zamkiem Joanitów .Nazwa Asklipio wywodzi się od istniejącego
tu niegdyś kultu Eskulapium (ośrodka kultu Eskulapa,połączonego z lecznicą)

Nie on jednak jest celem naszej wędrówki do wsi, lecz kościół Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny z okresu bizantyjskiego z 1060r. z przepięknymi malowidłami ściennymi.
Życie niewielkiej wioski (585 mieszkańców) koncentruje się na placu kościelnym.

Kościół został wzniesiony na planie greckiego krzyża na ruinach świątyni wczesnochrześcijańskiej.W pięknie odnowionej budowli uwagę zwracają XVII wieczne freski.Szczególnie warte obejrzenia są sceny ilustrujące Księgę Rodzaju,
a zwłaszcza stworzenie istot morskich w piątym dniu (ośmiornica)
oraz modelowanie Ewy z żebra Adama.

Duże wrażenie robi olbrzymia postać archanioła Michała z mieczem,
wiodącego malutkie duszyczki na dzień sądu.

W sąsiadującej z kościołem dawnej fabryczce oliwy zwiedziliśmy również
muzeum sztuki sakralnej i ludowej.

Zachowane w dość dobrym stanie księgi z XVIII W.

Ikonostas

.

Następny punkt eskapady to Apolakkia, niewielka miejscowość na płd. zach.
wybrzeżu.

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po prawej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

Dzień trzeci . Masari-Aspropilia(Pylona)-Moni Thiari-Asklipio-Apolakia-Prasonisi-St.George część I

2011-05-18T04:39:00.000-07:00

Ostatni dzień wojażowania po wyspie.Stanowczo za krótko, tyle jeszcze pozostało do zwiedzenia,
obiecujemy sobie tu powrócić za jakiś czas, bo Rodos jest wyspą, w której można się zakochać dożywotnio.

Massari-Aspropilia(Pylona) część I

Dzisiaj trasa prowadzi na południowo-wschodnie wybrzeże wyspy, co nas spotka, niespodzianka :)
Wyruszamy z Faliraki jak zwykle po standardowym śniadanku,
mijamy Archangelos,zaraz za nim wieś Masari.

widoki typowe dla Grecji

Masari,spokojne senne pełne uroku miejsce.
Turystów brak , bo i wioska poza klasztorem pod wezwaniem św Jana i klasztorem Kameiri
nie ma nic ciekawego do zaoferowania.Za to urokliwie położona wśród cyprysów,
sadów cytrusowych i setkami drzew oliwnych.

Miejscowy kościół z 1908 r.

Kręcimy się trochę po wiosce, ale oba klasztory zamknięte, więc decydujemy się
na dalszą podróż, zdając się dzisiaj na przypadek, gdzie poniosą nas oczy tam będziemy.
I oto jest, perełka turystyczna.

klik
made in Gabi :)

Próżno szukać w przewodnikach wzmianki o tym niesamowitym miejscu.

My trafiliśmy tu zupełnie przypadkowo,jadąc jak zwykle bocznymi drogami.
Tuż za wsią Pylonia,oddaloną od Lindos o 5 km., jeden jedyny , ledwo zauważalny drogowskaz
z napisem "archaeological cemetery" zawiózł nas w to niezwykłe miejsce.

Otoczone siatką z rozwalającą się bramą,wchodzimy na teren cmentarzyska pochodzącego z okresu
późnohelladzkiego (okres mykeński-1600-1100 p.n.e.)

W XV w. p.n.e. władcy mykeńscy podejmowali wyprawy łupieżcze do Azji Mniejszej,
na wyspy Melos i Kretę. W wyniku tej ekspansji zasiedlone zostały Kreta, Rodos i Cypr.

Poruszamy się ostrożnie, z duszą na ramieniu, aby nie zakłócić spokoju tego miejsca

niezwykła cisza dodatkowo wzmacnia wrażenia, jakie towarzyszą nam
od momentu wejścia .Czujemy się jakbyśmy popełniali świętokradztwo
zakłócając spokój .Na swoją obronę mamy tylko to, że zmarli pochowani byli 1000 lat p.n.e

Ber. śmiało zagłębia się w nisze, ja cały czas obawiam się, że za chwilę
na tym wypalonym skrawku ziemi, oprócz duchów zmarłych, spotkam węża ,
których tu ponoć dostatek.

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po prawej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

Archipoli -Archangelos-Tsampika Lindos-Pefki-Haraki-Zatoka Quinna -część II

2011-05-17T13:14:00.000-07:00

Lindos to jeden z ważniejszych punktów na mapie zwiedzania- traktowane jest w całości jako zespół zabytkowy oraz najbardziej znane miejsce na Rodos. W czasach starożytnych Lindos należało do tzw. Heksapolis, związku miast leżących przy wodach Morza Egejskiego .

Mimo, ze po wielkim trzęsieniu ziemi w 1610 r. rozpoczął się dla Lindos okres wielkiej prosperity budowlanej, to cała odbudowa przeprowadzona została w starym stylu.Po katastrofie z 1610 r. ocalał tylko jeden dom, ale te, które zbudowano w ciągu XVII w.niewiele się od niego różnią.

Do Lindos dojeżdżamy "jedynką" po 40 min.
od wyjazdu z Archangelos

i zamiast zaparkować na jednym z przydrożnych parkingów położonych po obu stronach drogi,

nieostrożnie wjeżdżamy asfaltową ulicą w dół, by po kilkuset metrach, zawróceni przez ubranych po cywilnemu policjantów i straż miejską ,(mają tylko plakietki na koszulach
i to w dodatku w języku greckim ), którzy to za pomocą gwizdków i wymachiwania rękoma,
dają nam znać,że tu nie wolno parkować, wracamy z powrotem do "jedynki").

Tzn wraca Ber, ja wysiadam i z naszą "lodówką" z "Biedronki"siedzę na murku w oczekiwaniu
na mojego osobistego kierowcę, racząc się co nieco :)i pstrykając parę fotek na,
no właśnie na co?

To Akropol, największy zespół zabytków od 1999 r.wpisany na listę UNESCO.
Najstarsze znaleziska na wzgórzu, pochodzą z czasów neolitycznych i z epoki mykeńskiej.
Akropol zajmuje powierzchnię około 8 tys.m kwadratowych.W jego niższej części przemieszane są fragmenty z różnych epok.Na najwyższym poziomie, 116 m n.p.m odsłonięta ze wszystkich stron
i widoczna z daleka, stoi niewielka świątynia Ateny.Ma ona kształt budynku z przodu i z tyłu ozdobionego kolumnadą.Podobny charakter ma ateński Partenon.Jest to najstarszy budynek na akropolu i najprawdopodobniej, najstarszy na Rodos.

Żołądkowo zaprowiantowana, torba z ";Biedronki"mniej łaskawie leży porzucona tuż obok,
mąż "doszedł" :) pora w miasto.Jeszcze tylko wspólne zdjęcie na szmaragdową zatokę św. Pawła, który jak głosi legenda , zatrzymał się w tym miejscu, udając się do Rzymu w 58 r.

Aby zobaczyć Akropol, trzeba zadać sobie wiele trudu , trzeba bowiem wspiąć się
na 116-metrowe wzgórze. Droga prowadzi tą samą trasą od 3 tysięcy lat.
Mimo żaru lejącego się z nieba, wielu turystów decyduje się na taki wysiłek, tylko nieliczni wybierają inny, zdecydowanie bardziej komfortowy środek lokomocji.
To słynne już osły z Lindos.Za 5 euro można dostać się na zamkowe wzgórze.
Zakochani mogą wybrać opcję w parach, wtedy dwa osiołki są połączone razem.
Stajnie (postój) osiołków znajdują się tuż obok placu z platanem .

Niespecjalnie się czuję, z bólem serca rezygnujemy niestety ze zwiedzenia
tej niewątpliwej atrakcji wyspy,natomiast próbujemy zgłębić
labirynty starówki.Gdyby nie było tabliczek kierujących na "Akropolis"
można by się było zagubić w plątaninie uliczek.

Naszą uwagę zwracają domy pochodzące z okresu renesansu i ciut późniejszego,
które na potrzeby niezliczonej masy turystów, zostały zamienione w sklepy
i tawerny, często usytuowane na dachach domów. Lindos jest bowiem
pod każdym względem nastawione na obsługę turystów.Wokół placu Wolności
jest wiele dobrych sklepów, pamiątki sprzedają nawet pod kościołem.

Naszą uwagę przyciągają jednak tzw. domy kapitanów z pięknie zdobionymi drzwiami i oknami.
W dawnych czasach należały do właścicieli statków, choć w podobnym stylu budowali się
również kupcy i przedstawiciele miejscowej władzy.
Domy te można poznać po jasnych ścianach, szczelnie ukrywających wnętrze
przed okiem przypadkowego turysty.

Pora wracać, ostro "ciśniemy "pod gorę na parking, dopiero teraz zauważam pomnik,
pochodzącego z Lindos filozofa Kleobulosa.
Zostawił pieśni i zagadki, razem około 3000 wierszy.

A oto najbardziej znane z jego sentencji:
Brakiem kultury odznacza się większość śmiertelnych,
za to słów mają nadmiar; ale chwila stosowna zrobi swoje.
Kieruj myśl zawsze ku dobremu.
Nie bądź zuchwale niewdzięczny.

Kleobulos zakończył życie jako starzec siedemdziesięcioletni.
Poświęcono mu taki epigramat nagrobny:
"Mędrca Kleobulosa stratę opłakuje ojczysta Lindos morzem otoczona."
Zasada Kleobulosa brzmiała:
"Najlepszy jest umiar."

Przed nami Pefki (Pefkos), a właściwie plaża.Pefkos znajduje się
na południowo - wschodnim wybrzeżu wyspy, pomiędzy Lindos i Lardos.

Miejscowość otoczona jest wzgórzami, które porasta winorośl i drzewa figowe.
Nie wjeżdżamy do wioski, lecz parkujemy samochód przed hotelem,
w cieniu wyschłego drzewa i skąpą ścieżką schodzimy w dół ma plażę.
Dziwna to plaża,o kształcie zatoki z cypelkiem na jednej stronie
a hotelem z drugiej.

Próbuję wejść do morza, otoczona dziwną płycizną złożoną ze skalnych bloków.

Piasek cudowny, ludzi niewiele, może późne popołudnie wymiotło plażowiczów

Pora wracać do Faliraki, przedtem jednak Charaki i średniowieczny zamek
Feraklos zbudowany przez Bizantyjczyków do obrony przed piratami,
zanim Joanici w 1306 r.przepędzili ich stąd

Wracamy do Faliraki, przed wjazdem do miasteczka sławna Zatoka Anthony'ego Quinna.

Jedna z wersji mówi,że Quinn zakochał się w tej okolicy w czasach,
gdy kręcono tutaj "Działa Navarony" i zatokę sobie kupił,
ale potem oddał ją rządowi greckiemu.Ta wersja z kupnem jest jednak
mało przekonująca, gdyż co drugi zakątek na greckich wyspach utrzymuje,
że właśnie tam kręcono działa Navarony.W szczegółowej biografii aktora mówi się,
że faktycznie zakochał się on w tej okolicy i powiedział, że chętnie by tu zamieszkał,
dlatego też zaczęto zatokę nazywać jego imieniem.
Podczas kręcenia akcji z filmu, skała zamykająca zatokę
po dodaniu efektów specjalnych stała się rzeczywiście miejscem,
w którym znajdowała się działobitnia.

Do hotelu "Tsampika" docieramy późnym wieczorem. Zaczynam się zastanawiać ,
dlaczego właściciel Manolis nazwał swój hotel TSAMPIKA.
Jest ojcem dwóch dorosłych już córek...

Do zobaczenia jutro :)

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po prawej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

Archipoli -Archangelos-Tsampika - Lindos-Pefki-Haraki-Zatoka Quinna -część IΑρχίπολη-Αρχάγγελος-Τσαμπίκα - Λίνδου, Χαράκι Πεύκη-Quinn-Bay-

2011-05-17T05:45:00.002-07:00

2 km za Epta Piges , po drodze do Archipoli natrafiamy na położony w cieniu drzew,
kościół świętego Nektariosa ze źródłem o leczniczych właściwościach.

Oddzielony jest od drogi rzeką.Według legendy, jego powstanie jest efektem
cudownego uzdrowienia córki jednego z miejscowych, któremu objawił się ów święty,
obiecując pomoc w zamian za wybudowanie klasztoru.

Postawił on dodatkowo warunek, by w klasztorze umieścić ikonę namalowaną przez Michała ,
mnicha ze Świętej Góry.Kłopot polegał na tym, że malarz nie znał Nektariosa
i nie wiedział jak święty wygląda.Namalował więc tylko postać w szatach liturgicznych
i zaczął modlić się o pomoc do nieba.Prośby odniosły skutek i pewnego ranka
Michał zauważył, że twarz świętego sama pojawiła się na ikonie.

Klasztor można zwiedzać od godziny 10 , więc idealnie wkomponowaliśmy się czasowo.
Obecny kościół pochodzi z 1974 r.a wnętrze zdobią piękne freski

i rzeźbiony ikonostas.

Ocienia go stary platan

a obok znajduje się studzienka z wodą płynącą z gór.

Piękna dzwonnica obok kościoła.

W usytuowanym obok klasztorze, jest kilka cel dla pielgrzymów,
którzy przybywają tu tłumnie, ściągani sławą cudów przypisywanych Nektariosowi.

Odpust w parafii przypada 9 listopada.

Teraz czasu coraz mniej, kierunek Archipoli.
Archipoli, to niewielka, licząca zaledwie 700 mieszkańców, osada, która swą historię
wywodzi z VII wieku p.n.e.a jej nazwa wg miejscowej legendy upamiętnia jednego
z dawnych władców Rodos-Archipolisa z Lindos. Założona początkowo na wysokich zboczach góry Axintes,z czasem rozłożyła się u jej podnóża nad rzeką Loutanis wokół kościoła św. Dymitriosa,
patrona Archipoli.Kościół widoczny z daleka dzięki pięknej prawie 200-letniej dzwonnicy.
Według napisu umieszczonego po prawej stronie wejścia świątynia powstała w 1812 r,,
ale ucierpiała podczas trzęsienia ziemi w 1816 r. i została odbudowana w 1858 r.
Niestety kościół jest zamknięty, a szkoda, bo w pięknie rzeźbionym ikonostasie
wyróżniają się dwie ikony-Matki Boskiej z 1893 r. i św.Jana Chrzciciela z 1891 r.

Obok 200-letnia dzwonnica

W latach 50 i 60-tych ubiegłego wieku, wiele osób wyjechało stąd do Holandii,
a część po powrocie próbowała zaszczepić tu obyczaje nowej ojczyzny,
przeważnie o wielkomiejskim charakterze.Domy tych, którzy opuścili miasteczko ,
obecnie pozostają w runie.
Oddalam się od głównego placu miasteczka, na którym pozostał Ber. w otoczeniu,
miejscowych zwierząt ,zmęczonych upałem - psa i papugi

Skręcam w lewą stronę starówki, gdzie gęsto pobudowane domy są małe , ciasne

i zazwyczaj niezamieszkane, niestety część leży w ruinie.

tutaj stróż w postaci warczącego pieska, więc zmykam czym prędzej.

Święto wsi przypada w dzień św. Dymitriosa 25-26 października.

Z Archipoli , wyruszamy na południe wyspy do miasteczka Archangelos,
liczącego około 3 tysięcy mieszkańców .

Nazwa Archangelos pochodzi od dwóch anielskich patronów miejscowości
Gabriela i Michała.Miasto zostało założone w XI wieku, przez uchodźców
ze splądrowanej przez średniowiecznych piratów osady portowej.

Pomimo, że miasto leży tuż obok głównego traktu ,2 km. od morza ,turystów nie widać wcale,
może dlatego, że kiedyś główna droga zmierzająca na południe ,
przebiegała przez miasteczko, dopiero tzw”jedynka”zmieniła trasę turystów podążających
na półwysep Prasonisi(wyspa porów , praso - pór, nisi – wyspa).
Jest południe, żar leje się z nieba, a my chcemy "zaliczyć " parę atrakcji.
Mamy jednak problemy z parkowaniem, gdyż wszędzie widoczne zakazy na głównej ulicy,
kręcą się ni to policjanci ni strażnicy miejscy, więc parkujemy dopiero
na obrzeżu miasteczka i zagłębiamy się w wąskie uliczki w poszukiwaniu głównej atrakcji,

dojścia do górującej nad miastem , twierdzy -mocno zniszczonego zamku Joanitów, zbudowanego w II połowie XV w. na ruinach bizantyjskiej twierdzy z XII-XIII w.za czasów mistrza Orsiniego.

Fortyfikacja była jedną z 12 fortec broniących wybrzeża przed Turkami
Niestety, drogi prowadzącej na szczyt nie możemy znaleźć, więc mocno strudzeni ,
bo upał doskwiera coraz bardziej , wchodzimy do kościoła św.Michała Archanioła
z lat 1840-1845.

Wnętrze świątyni ozdabia mozaika z chochlaków.

w tej kolebce przebiera się malucha podawanego do chrztu

Wnętrze kościoła

Podwórko z kilkoma dającymi cień drzewami i kranem z czystą wodą, także wybrukowane jest chochlakami, ułożonymi w geometryczne wzory.

Chcemy "podarować "sobie obejrzenie ruin zamku, postanawiamy dostać się do głównej drogi-kierunek Lindos.Tuż przy wyjeździe z miasteczka, po prawej stronie, zauważam drogę
wijącą się w górę.Skręcamy gwałtownie w bok i niezwykle wąską krętą drogą, wjeżdżamy
coraz to wyżej i wyżej, aż stajemy prawie u stóp zamku.Żywego ducha, nie licząc
ledwo żywych z upału dwóch :)

Jeszcze kilkadziesiąt schodków i ...

jeszcze kilka schodów... i jesteśmy na dziedzińcu

Turcy zdobyli zamek w 1522 roku,a my w 2009

widok z zamku na miasto

widoczny kościół Michała Archanioła

i morze

Tu na gorze upału nie czuć prawie wcale bo wieje silne meltemi czyli tzw wiatr z północy
(od morza Egejskiego)

Już 14, następny punkt -Lindos.Jeszcze tylko okazjonalnie plaża w Tsampika.

Z głównej bowiem drogi widać ogromną nadmorską skałę, na szczycie której wznosi się Klasztor Matki Bożej z Tsampiki . Skała wydaje się, ze za chwilę wpadnie do morza.Jej główną pozostałością jest niewielki, otynkowany na biało kościółek, we wnętrzu którego znajdują się ponoć wzruszające wota-zdjęcia dzieci , które urodziły się dzięki wstawiennictwu Matki Bożej z Tsampiki, która stała się patronką kobiet pragnących dziecka.Wystarczy odbyć pielgrzymkę do kościoła, wcześniej pokonawszy na kolanach 350 schodów, a potem gorąco pomodlić się o potomka.Tylko po wszystkim trzeba dzieci nazwać na cześć patronki , chłopca-Tsampikos, a dziewczynkę -Tsampika.Jeśli więc na Rodos spotkacie kogoś o tym imieniu, to z pewnością przyszedł na świat dzięki wstawiennictwu Panience z Tsampiki.

Αρχίπολη-Αρχάγγελος-Τσαμπίκα - Λίνδου, Χαράκι Πεύκη-Quinn-Bay

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po prawej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.

Dzień drugi -Faliraki-Epta Piges-Archipoli -Tsampika-Archangelos-Lindos--Pefki-HarakiZatoka Quinna

2011-05-07T11:07:00.000-07:00

klik
made in Gabi :)

Dzień rozpoczynamy od kontynentalnego śniadanka.Ze standardem w żołądku
wyruszamy na drugą wycieczkę po wyspie. Pierwszym celem jest miejsce
nazywane Epta Piges czyli Siedem Źródeł.Z Faliraki kierujemy się
do głównej drogi wyspy łączącej Rodos z Lindos.
Po kilkunastu minutach na wysokości miasteczka Kolimbia
skręcamy w prawo i wjeżdżamy w drogę wiodącą do Archipoli.

Po lewej strony od drogi skręcamy ostro w górę .Wjeżdżamy na betonowy trakt ,
który okazuje się wąskim i stromym odcinkiem , złożonym z trzech zakrętów.Na górze okazały parking i tawerna ze stoliczkami , które rozmieszczono po obu stronach potoku.Urocze miejsce.

Siedem źródeł bije prawie jeden obok drugiego, każde z nich oznaczone jest numerem .
Spływają po sztucznie wzniesionym kamiennym jazie tworząc strumień ,
nad którym wznosi się mostek.Wszyscy się fotografują , to i ja też .

Cała ta infrastruktura pochodzi z lat 1920-1931 .Włosi pojawili się na Dodekanezie
w 1912 roku , w ten oto sposób ich obecność zakończyła ponad 400-letnią okupację turecką.

W latach 20-ch i 30-ch ubiegłego stulecia dokonali na wyspach bardzo poważnych inwestycji.Większość dotyczyła wyspy Rodos.W tym okresie Włosi, prowadzący
tu prace irygacyjne, przegrodzili tamą potok Loutanis, obficie zasilany z
siedmiu usytuowanych w lesie źródeł, by poprowadzić ujęcie wody dla pobliskiego kurortu Kolymbia, gdzie przy alei Eukaliptusowej, znajduje się zakończenie kanału.
Dużą atrakcją dla turystów, jest liczący 186 cm tunel, który doprowadza
nad jeziorko o 200 m długości, 10-50 m szerokości i głębokości 1-8 m.

Osoby cierpiacę na klaustrofobię i osobnicy liczący powyżej 180 cm, trasę pokonają
bijąc pokłony Allahowi, bo tunel wybudowany przez Włochów około 1930 r.
jest wysoki właśnie na 180 cm.

„Idź na całość” wołam do Ber, który odważnie w swoich wakacyjnych klapeczkach
wtacza się w czeluść …

Ja zakładam obuwie do nurkowania, bo a nuż doniesienia z netu o strumyczku
sięgającym damskiej kostki, okaże się złudą i podtopię się po pachy :)
Ale o dziwo, informacja prawdziwa, dodatkową atrakcją jest lodowata woda,
ale powiedziałam a, za mną grupa młodocianych , więc mówię i b
i walę w pomroczność .

Trochę spanikowana pokrzykuję na małża, by dał znać, że wszystko ok.
Jego reflektory przywracają mnie do pionu, na szczęście mogę iść z głową
podniesioną dumnie do góry, bo moja postura 157 ,chociaż raz przydała mi się co nieco.
Pomyśleć , że jeszcze wczoraj, chciałam być blondyną oscylującą między 175-180 :)

Kurczowo, trzymając się ścian, szerokość tunelu gdzieś na 140 cm , prę do przodu.
Ciemno, "oko wykol", nagle trochę skrętu i gdzieś tam w oddali cosik świeci,
uff myślę koniec wędrówki i moje szłapy (czyt. nogi) wyjdą na słońce.
Nic z tego, to tylko szyb wentylacyjny.

Wreszcie "mamy cię!" i wychodzę zmarznięta ale szczęśliwa na słońce

Jeszcze kilka fotek, za nami wspomniane już jeziorko , na kamieniu wygrzewa się jaszczurka.

W cieniu starego platanu napijemy się wspaniałej kawy

Obok kaczki, w stawie pluskają się gęsi, w powietrzu unosi się zapach ziół...
chciałoby się powiedzieć "chwilo trwaj".

Żegnani przez wrzeszczące pawie, które żyją tu w półdzikim stanie ,

wsiadamy do naszego autka i drogą jezdną prowadzącą w głąb wyspy , kierujemy się na zachód,
by po 5 km . dotrzeć do następnej miejscowości Archipoli.

Zainteresowanych dalszą podróżą proszę o "zjechanie myszką"
na sam dół, po prawej stronie informacja "nowszy post",
w którym opisałam nasze rendez-vous po tej niezwykłej wyspie.