filmy

O mnie

Moje zdjęcie
Orzesze, Śląsk, Poland
Życie jest cudowną drogą,której piękna nie może przysłonić nawet największa klęska.Cudowność tej drogi wynika z tego,że krzyżuje się ona z innymi. Innymi drogami innych ludzi.Dlatego najpiękniejsze są te skrzyżowania...Jestem psychologiem ,stypendystką ZUS-u , ale nadal aktywną zawodowo.Kocham podróże,podczas których najbardziej fascynują mnie inni ludzie. Moja muzyczna fascynacja od zawsze -Ewa Demarczyk, Cesaria Evora, bez nich byłabym innym człowiekiem. Fotografuję kapliczki, gdziekolwiek jestem...święci, tradycja, splatana z przyrodą , to też moje widzenie świata. Nie martwię się czasem, albowiem - jak pisała Agnieszka Osiecka - młodość może nas jeszcze dopaść, jak katar kataryniarzy a mnie dopadła w dobrym momencie, dlatego wciąż mi się wydaje ,że jeszcze wszystko przede mną...

piątek, 26 kwietnia 2013

Przydrożne krzyże i kapliczki w Dębieńsku

Trasa wiodła przez Ornontowice-Dębieńsko-Czuchów- Czerwionkę-Leszczyny-Stanowice-Bełk -Jaśkowice i do domu w Orzeszu.Rozeznanie terenu zrobione, wiedza internetowa zapisana, więc mam nadzieję, że uzupełnię swoje wątłe wiadomości o krzyżach i kapliczkach na tym terenie.

Z Ornontowic kieruję się na Dębieńsko.Dębieńsko od 1977 roku jest jedną z czterech dzielnic miasta Czerwionka-Leszczyny

Pierwsza osada powstała prawdopodobnie na obszarze dzisiejszego Dębieńska Starego, na terenie porośniętym lasem dębowym. Stąd też pierwotna nazwa osady - Damb. Po spustoszeniach dokonanych przez Tatarów w 1241 r. książę opolski Władysław nadał prawo lokacji grupie osadników z zasadźcą. Właścicielem osady został następnie rycerz Egidio Rassycz. W tym samym czasie erygowano również dębieńską parafię. W 1306 roku dobra przejął po ojcu Egidius, który pełnił liczne funkcje na dworze książąt opolsko-raciborskich. Umierając w 1320 r. przekazał Dębieńsko średniemu z synów - Wlostkowi. Jeden z jego potomków przyjął około 1350 r. nazwisko Welczek, używane odtąd przez właścicieli Dębieńska.
więcej wiadomości tu:)
http://www.czerwionka-leszczyny.pl/main/debiensko.html
Kapliczka to nie tylko figura świętego,czy świętej , to przede wszystkim miejsce,w którym schronienie znalazły dobre myśli, ludzi nadzieje i pragnienia
Dlatego wciąż fascynują mnie losy tych, którzy postawili te kapliczki i przydrożne krzyże.Czy ich prośby zostały wysłuchane?...
Tuż przy ulicy Zabrzańskiej ,za ornontowickim laskiem, krzyż drewniany z  1948 roku.Postawiony ,jako podziękowanie za szczęśliwy powrót z I wojny światowej pięciu braci Malczyków. Krzyż ufundował jeden z nich, Wilhelm Malczyk. W sierpniu 1948 roku ks. proboszcz Konstanty Niechoj dokonał jego poświęcenia. Dziś krzyżem opiekują się rodziny Labusów i Krzyżowskich.
w celu powiększenia zdjęcia wystarczy kliknąć na nie:)



 Tuż obok , po drugiej stronie ulicy krzyż kamienny Męki Pańskiej
Krzyż został postawiony w 1894 roku, jako wotum wdzięczności za szczęśliwą odbudowę spalonego domu. Fundatorem Bożej Męki, wykonanej z trzech bloków ociosanego piaskowca była rodzina Mikołaja Profaski. Dziś opiekuje się nim rodzina Jerzego Piwczyka.







Przy ulicy Odrodzenia krzyż kamienny Męki Pańskiej z 1933 r.
Fundatorem i budowniczym krzyża pozostaje Piotr Izydorczyk. Boża Męka w 1938 roku została poświęcona przez ks. Jana Rudola.Obecnie krzyżem opiekuje się rodzina Eugeniusza Izydorczyka.

Kolejny krzyż kamienny Męki Pańskiej, przy ul. Kałuży
Fundatorem Bożej Męki na terenie przysiółka „Ameryka” był mieszkający tutaj Kszkaruk. Krzyż został postawiony jako zadośćuczynienie za wyrządzoną szkodę. W pobliżu odprawiane są nabożeństwa majowe oraz różańcowe. Obecnie krzyżem opiekują się mieszkające na Ameryce rodziny Kowalskich, Drażyków, Furgołów, Włoczków, Kusów.



Dębieńsko Wielkie
Kościół św.Jerzego
Początki parafii w Dębieńsku sięgają XIII wieku. Kronika parafialna podaje, że pierwszy udokumentowany zapis pochodzi z 1342 r. Pierwszy, drewniany kościół wybudowano w Dębieńsku prawdopodobnie na przełomie XIII i XIV wieku. W 1798 r. rozebrano ten kościółek i wybudowano nowy, murowany kościół, w stylu barokowym, konsekrowany w 1800 r. Kościół został rozbudowany i ponownie konsekrowany w 1913 r. Ponad 3,5-tysięczna parafia obejmuje trzy miejscowości: Dębieńsko Stare, Dębieńsko Wielkie i Amerykę.

 Obok kościoła murowana remiza strażacka wraz z drewnianą wieżą do suszenia strażackich sikawek z roku 1930. 







klik w napis

ŚCIEŻKA EDUKACYJNO - EKOLOGICZNA W DĘBIEŃSKU
"W CIENIU KASZTANOWCA"
ulica Bełkowska




      Kapliczka św.Huberta-patrona leśników i myśliwych.



2 komentarze:

  1. Zawsze mnie zadziwia jak ludzie dbają o te przydrożna krzyże i kapliczki. Jak pięknie się prezentują zadbane i przystrojone kwiatami.
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo to budujące, że lokalna społeczność dba o takie miejsca i że się nie zapomina kto i dlaczego postawił krzyż czy kapliczkę. W lombardzkich Pre-Alpach też spotykałam małe kapliczki, niejednokrotnie dość daleko od ludzkich siedzib, przystrojone świeżymi kwiatami. Zawsze bardzo mnie poruszał ten widok...

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za odwiedzenie mojego bloga. Będzie mi miło przeczytać Twoją opinię w temacie publikowanego postu.. Możesz to zrobić jako osoba zalogowana lub wybierając z rozwijanej listy opcję ANONIMOWY