Galeria Rzeczy Używanych w Woszczycach

Tuż przy "Wiślance" ,nieopodal Dworu Szczepańskich w Woszczycach ,
otwarto niedawno dla miłośników staroci ,

Galerię Rzeczy Używanych.

Trafić bardzo łatwo.Dla jadących od strony Orzesza czy Katowic -należy wjechać do Woszczyc i tuż za kościołem  skręcić w prawo.Byłam tu  dziś po raz pierwszy .Towarów w bród, nie sposób obejrzeć wszystkich rzeczy w godzinę. Właściciel, miły pan Zbyszek , zaprasza codziennie, na klientów czeka nowy towar.Można wypatrzeć prawdziwe cudeńka.Ja wróciłam do domu z krzesłem, o którym marzyłam od dawna.
"Potraktuję go" farbą Anny Sloan , jak większość moich starych gratów, by odzyskał dawną świetność w nowych barwach.Nadmieniam, że nie jest to post sponsorowany, reklamujący Galerię czy farby , dzielę się  po prostu moimi zauroczeniami.Taki kaprys starszej pani, która marzy o pięknym domku, ale nie wie, czy zdąży się nim nacieszyć.Od czego są jednak marzenia...

 po kliknięciu w zdjęcie otworzy się w dużym rozmiarze

zdjęcia kiepskiej jakości, robione "komórką"

.

Obiecałam sobie tu wrócić , by na spokojnie nacieszyć się atmosferą miejsca i "złapać" w obiektyw aparatu , prawdziwe "perełki"Galeria otwarta codziennie, od godziny 9 do 17/18.Również w soboty i niedziele, jak poinformował mnie pan Zbyszek.

Wróciłam tu, 16 marca 2015 roku i trafiłam w 20 % promocję !!!

A tu Maryjka już po lifftingu, znalazła swoje miejsce w naszym domu

sympatyczny pan Zbyszek, współwłaściciel Galerii

Dzień zaduszny...Nie ma gorszego nieszczęścia jak umierać w samotności.

Od 17 lat noszę ból po stracie mamy.Nie chce minąć.Mimo starań. Największy jest wtedy, gdy odchodzą ludzie. Dlatego staram się nie bać okazywania miłości tym, którzy pozostali.Wciąż uczę się tego.Wiem, że wszystko ma swój koniec, ale nie miłość.Dlatego jeśli kiedyś odejdę , chciałabym,aby nie myślano o mnie z żalem.Ot, wyszłam  z domu na trochę dłużej.Bliscy memu sercu..Wstawcie gałązkę kwiatu do wazonu  Tak myślcie o mnie , bo nadal chcę być i wędrować w Waszych wspomnieniach. 

Tych, którzy są blisko, bliżej czy nawet trochę dalej, niż tego pragnę , otulam sercem i myślami.Nauczyłam cieszyć się szczęściem innych, choć było to trudne.Zołza przecież jestem.Uczę się też zapominać rzeczy niemiłe, nie chowam  już urazy.Mało we mnie złości. Teraz. Złości mnie tylko to , że już wiele rzeczy nie potrafię i nie zdążę się nauczyć, bo jestem coraz starsza i pomału rozpadam się na kawałki.

Mój imiennik Gab­riel García Márquez.

Często zaglądam do jego "złotych myśli".Moje ulubione na dzisiejszy dzien.

-Nie ma gorszego nieszczęścia jak umierać w samotności.
-Ludzie, których kocha­my, po­win­ni od­chodzić ra­zem ze swoimi rzeczami
-Nie biegnij za szybko przez życie bo najlepsze rzeczy zdarzają się nam wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy
-Jedynym bólem, jaki przeraża mnie w śmierci, jest to, że można umrzeć nie z miłości.
-Człowiek nie należy do żadnej ziemi, póki nie ma w niej nikogo ze swych zmarłych.
-Nie płacz, że coś się skończyło, tylko uśmiechaj się, że ci się to przytrafiło.

-Jutro nie jest zagwarantowane nikomu, ani młodemu, ani staremu. Być może, że dzisiaj patrzysz po raz ostatni na tych, których kochasz. Dlatego nie zwlekaj, uczyń to dzisiaj, bo jeśli się okaże, że nie doczekasz jutra, będziesz żałował dnia, w którym zabrakło Ci czasu na jeden uśmiech, na jeden pocałunek, że byłeś zbyt zajęty, by przekazać im ostatnie życzenie.